💜💜සිංහල පරිවර්තනය : සුලෝචනා ජයකොඩි💜💜
මොන තරම් අවංක ජීවියෙක්ද.
අපි දෙන දේ විතරයි
අපිට ආපහු ලැබෙන්නේ.
ඉර එළිය වැටුණොත්, මල් පිපෙනවා.
නැත්නම්, මැකිලා යනවා.
ඔයත් පිළිගන්නවා නේද රියොන්?
ඔයා මට මෙහෙට කතා කළේ මල් පෙන්නන්න නෙවෙයිනේ.
මේක මේ සැරේ සියදිවි නසාගන්න ඉන්න කෙනා ගැනනේ.
ලී යං චුන්. වයස 91යි. තනියම ජීවත් වෙන වියපත් කෙනෙක්.
ඉතින් ඒකට මොකද?
මේ වැඩේදි ඔයාලට ආරක්ෂක කණ්ඩායම එක්ක එකතුවෙලා වැඩ කරන්න වෙයි වගේ.
එයාගේ ආයු කාලය හෙටින් ඉවර වෙනවා.
මොකක්? ගොඩක් වෙලාවට,
වයසට යන තරමට මිනිස්සුන්ට ජීවත් වෙන්න තියෙන ආසාව වැඩි වෙනවනේ.
ඉතින් ඇයි එයාගේ ජීවිතේ අන්තිම තීරණය විදිහට
සියදිවි නසාගන්න තෝරගත්තේ?
මට හිතෙන්නේ මෙච්චර කාලයක් තිස්සේ
එයාගේ හිතේ තියෙන ලොකු දුකක් තාම අඩුවෙලා නැතුව ඇති,
එහෙම නැත්නම් ලොකු පසුතැවීමක් ඇති.
ඔව් ඔයා හරි.
ඔයා කිව්වා වගේ, එයාගේ හිතේ තියෙන ප්‍රශ්නේ මොකක් වුණත්,
එයාට නියමිත ආයු කාලය ඉවර වෙනකන් එයා ජීවත් වෙන්න ඕන නේද?
ඉතින් ඔයා කියන්නේ දශක ගාණක් තිස්සේ එයාට විසඳගන්න බැරි වුණු ප්‍රශ්නයක්,
මට එක දවසින් විසඳන්න කියලද?
අඩුම තරමේ, එයාගේ ජීවිතේ යම් කිසි තේරුමක් තිබුණා කියලා
එයාට දැනෙන්නවත් සලස්වන්න ඔයාට පුළුවන් නේද?
6 වන කොටස
ඇයි මේ කූ මෙනවිය පරක්කු?
අධ්‍යක්ෂකතුමාට කියලා අපිට තව කට්ටියව ඉල්ලගන්න තිබුණා නම් හොඳයි.
කවුරුත් කැමති නෑ මෙහෙට එන්න.
මට හිතෙන්නේ මේ කණ්ඩායමේ වැඩ ඕනවට වඩා වැඩි නිසා වෙන්න ඇති.
මේ කණ්ඩායම නිකන් ජුමදුං වල කොන් කරපු කණ්ඩායමක් වගේනේ.
මට විශ්වාසයි ගොඩක් අය කැමති ආරක්ෂක කණ්ඩායමේ වැඩ කරන්න කියලා.
එහෙ ඉන්න හැමෝම ලස්සනට කිට අඳිනවනේ. නේද?
කොහොම වුණත්, ඔයා කොච්චර කල් ඉඳන් මේ ජුමදුං වල වැඩ කරනවද?
ජොසොන් යුගයේ ඉඳන්. ජොසොන් යුගයේ?
කූ මෙනවිය ඔයාටත් වඩා කල් මෙහේ හිටියා නම්, ඒ කියන්නේ එයා මෙහේ ඉන්නේ
සේජොං රජතුමාගේ කාලේ ඉඳන්ද නැත්නම් යී සුන් ෂින් ජෙනරාල්තුමාගේ කාලේ ඉඳන්ද?
මම දැක්කම එච්චර වයස පාටද?
ඉතින් ඔයා කොච්චර කල්...
ජොසොන් වලට ක්වින් ආක්‍රමණය ආපු කාලේ ඉඳන්.
ක්වින් ආක්‍රමණය ආපු කාලේ...
කතා කළා ඇති. මට කියන්න දෙයක් තියෙනවා.
ලී යං චුන්, වයස 91
එයා හෙට මැරෙන්න නියමිත නම්,
එයාට ආයෙත් ජීවිතේ තේරුම හොයාගන්න උදව් කරලා මොනවා කරන්නද?
ස්ථිර වශයෙන්ම අපිට වෙලාව මදි.
මට විශ්වාසයි අපේ වැඩේ වෙන්නේ එයා එක දවසකට සියදිවි නසාගන්න එක වලක්වන එක විතරක් නෙවෙයි කියලා.
ලිම් කියන කතාව හරි.
ඇඳුම් මාරු කරගන්න. අපිට වෙලාව නෑ.
අප්පා.
මේ පැත්තේ තාමත් මිනිස්සු ජීවත් වෙනවද?
ප්‍රතිසංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය හින්දා ඔක්කොම මිනිස්සු යන්න ඇති.
තව කොච්චර දුරද?
අන්න අර ගෙදර.
ටිකක් අදින්නකෝ.
අදින්න.
මම මොනවද බලාපොරොත්තු වුණේ?
මට පේන්නේ මෙහේ කවුරුත් නෑ වගේ.
සීනු එක වැඩ නෑ.
ගෙදර කවුරුත් නැද්ද?
මට තියෙනවද...
ෂා මරුනේ! මට ඉරිසියාවෙ බෑ.
ටියුබ් ලයිට් වෙන එක ඔයාගේ විශේෂ හැකියාවක්ද?
මගේ ඇඟිලි තුඩු හිරි වැටුණා හැබැයි...
ඇත්තටම හිරි වැටුණා...
ඉස්සෙල්ලම මෙතන පොඩ්ඩක් අස් කරලා ඉමු. ඊට පස්සේ අපි හොයමු.
අස් කරනවා?
පිරිසිදු තැනක් දිහා බලන් ඉන්න එක විතරක් වුණත් මානසික සහනයට හොඳයි.
විශේෂයෙන්ම ඒක තමන්ගේ ගෙදර නම්.
මෙතන අස් කරනවා නම් අපිට බඩු මුට්ටු ටිකක් ඕන වෙයි.
මට පේන්නේ නෑ මෙහේ ඒවා ගන්න කඩයක්වත් තියෙනවා කියලා,
ඒ හින්දා අපිට වෙන පැත්තකට යන්න වෙනවා.
හැමෝම එකපාර යනවාට වඩා
එක්කෙනෙක් ගිහින් එන එක ලේසියි.
ඉතින්, කවුද ඒ කෙනා.
අපි කොහොමද ඒ කෙනාව තෝරගන්නේ?
ලොකු ප්‍රශ්නයක්නේ. ඔව් ලොකු ප්‍රශ්නයක්.
මම යන්නම්.
ස්තූතියි.
ෂිහ්!
එයාලට තිබුණනේ මට කෙලින්ම යන්න කියන්න.
ඇයි මේ වටින් ගිහින් මාව කොටු කරන්නේ?
අම්මේ. ඇයි?
ඇයි අර සීයලා කුණු එකතු කරන්නේ?
ඒ එයා හරියට ඉගෙන ගත්තේ නැති නිසා.
ඔයාටත් එයා වගේ වෙන්න ඕන නැත්නම් හොඳට ඉගෙන ගන්න ඕන, තේරුණාද?
ඒක නම් හරිම කැත කතාවක්.
සීයේ.
සීයේ!
කොහෙද මේ යන්නේ? මම උදව් කරන්නම්.
එපා, කමක් නෑ.
ඉන්නකෝ. මොකද?
ලී යං චුන්, වයස 91
ඔයා ලී යං චුන් මහත්තයද?
ඔව්?
ඔයා දිස්ත්‍රික් කාර්යාලයේ වැඩ නිසා කාර්යබහුල ඇතිනේ.
අපෝ නෑ. මම පොඩ්ඩක්වත් කාර්යබහුල නෑ.
අනික මගේ ඇඟේ හයිය යොදවන්න වෙන තැනකුත් නෑනේ.
ඒත් මට දුකයි ඔයා ලවා මේවා කරවන එක ගැන...
ඔයා ඇත්තටම එහෙම හිතන්න ඕන නෑ.
පෙනුමට මෙහෙම හිටියට මගේ ඇඟ හරි හයියයි.
එහෙමද?
මේ පැත්ත හරිම පාළුයි වගේ.
ඉස්සර නම් මෙහේ සෙනඟ පිරිලා හිටියා, ඒත් දැන් හැමෝම යන්න ගිහිල්ලා.
ඇයි ඔයා ගියේ නැත්තේ?
මමද?
ඇත්තටම කිව්වොත්, එයාලා මට වන්දි විදිහට හරිම පොඩි ගාණක් දුන්නේ,
මට යන්න කියලා බල කළා,
ඒත් ඒ සල්ලි වලින් මට වෙන කොහෙවත් යන්න බැහැ.
අනික මම මගේ මුළු ජීවිතේම ගෙව්වේ මේ පැත්තේ.
ඒ විතරක් නෙවෙයි, මට ජීවත් වෙන්නත් ලොකු කාලයක් ඉතුරු වෙලා නෑනේ.
මොකක්?
ආ මෙන්න ඉන්නවා.
ඒයි, නාකියා!
මම තමුසෙව හෙව්වේ!
තමුසෙටත් අනුන්ට කරදරයක් වෙන එක හොඳටම පුළුවන් නේද?
තමුසෙ මේ දිරච්ච ඇටකටු වලින් මෙතනට ඇවිදගෙන ආවද?
මම තමුසෙට කිව්වනේ වෙන කොහෙට හරි යන්න කියලා.
ඇයි කිව්වම අහන්න බැරි?
ඒයි, මම හිතන්නේ ඔයා කතා කරන විදිහ වැරදියි.
එපා.
මේ කවුද මේ? මුනුබුරාවත් එක්කන් ආවද?
තමුසෙ, මේ සීයව අරන් වෙන කොහෙට හරි යනවා.
මූ හින්දා අපිට කොච්චර පාඩුද කියලා දන්නවද?
එයා මට උදව් කරන්න ආපු තරුණ ළමයෙක් විතරයි.
මට තේරුණා, කරුණාකරලා අදට යන්න.
සීයේ.
ඒයි! එපා.
සීයේ, ඔයා යන්නේ නැතුව අපි යන්නෙත් නෑ. තේරුණාද?
බලනවාකෝ මූ දිහා?
මොකක්ද මේ?
එපා.
ඇයි මේ රට බේරගන්න සටන් කරපු මනුස්සයෙක්
අපි මේක දියුණු කරන්න හදනකොට හරස් වෙලා ඉන්නේ?
අපිට මේ ජරා වුණු පැත්ත සුද්ද කරන්න ඕන
ඉඩම් වල වටිනාකම වැඩි කරලා, මේ පැත්ත ලස්සන කරන්න.
ඒ නිසා අයින් වෙනවා, මම මේ කියන්නේ!
එපා. ෂිහ්!
තමුසෙ මේවා එකතු කරලා මොනවා කරන්නද?
තරුණ කාලේ තමුසෙ කොච්චර වැදගත් විදිහට හිටියද කියලා හිතනවා.
එපා...
ඉතින් ඇයි දැන් වයසට ගියාම මෙච්චර කරදරයක් වෙලා තියෙන්නේ?
මට සමාවෙන්න.
නෑ, නවත්තනවා! නවත්තනවා!
සීයේ!
ඔයාට තුවාලද?
කාලකන්නියා!
කමක් නෑ.
ඔයා ගහගත්තද? ඔයා පෙරළා ගැහුවේ නැද්ද?
එයා හැදුවේ මට උදව් කරන්න...
එතන එක්කෙනෙක් නෙවෙයිනේ හිටියේ. මම කොහොමද ඒ මැරයෝ එක්ක තනියම දිනන්නේ?
එහෙනම් ඔයා ගහන්න යන්න තිබුණේ නෑ.
එයාලා ලී මහත්තයට කරපු දේ දැක දැක, මම නිකන් බලන් ඉන්නද කියන්නේ?
දිනන්න බැරි වුණා නම් මට කෑ ගහන්න එපා.
සමාවෙන්න, ඒත් ඔයාලා කවුද?
ඔයාලත් දිස්ත්‍රික් කාර්යාලයෙන්ද?
ඔයා ලී යං චුන් මහත්තයද?
ඔව්, ඒ මම තමයි...
අපි මර දූතයෝ.
මොකක්...
නෑ, මම නෙවෙයි. තාම නෑ. මම බාගෙටද?
ලී යං චුන් මහත්තයා.
ඔයා හෙට මිය යනවා.
අපි ඇත්තටම එහෙම පිටින්ම ඒක එළි කරනවද?
මිනිස්සුන්ට කියනවද අපි මර දූතයෝ කියලා?
ලී යං චුන් මහත්තයට ජීවත් වෙන්න වැඩි කාලයක් නෑ.
මම දන්නවා, ඒත්...
වයස හැටියට එයා ගොඩක් නිරෝගී පාටයිනේ.
ඒක තමයි එයාට ලැබිලා තියෙන ආයු කාලය.
ඔයා දන්නවද එයා කොහොමද මැරෙන්නේ කියලා?
ආරක්ෂක කණ්ඩායම කිව්වේ හදිසි අසනීප තත්ත්වයක් නිසා කියලා.
එයා කොරියානු යුද්ධයේ හිටපු සෙබළෙක්.
ඔයා කොහොමද ඒක දන්නේ?
රට වෙනුවෙන් සේවය කරපු අයට ලැබෙන තොප්පිය එයා දාගෙන හිටියේ.
ඉතින් ඇයි එයා මෙහේ තනියම ඉන්නේ?
රතු එළිය පත්තු වෙනකොට මම දැක්කේ නෑ එයාට පවුලක් ඉන්නවා කියලා.
ඔයාලා ඇත්තටම...
මර දූතයෙක්ද?
ඔව්.
මම මර දූතයෙක්.
සමහරවිට මම මරණයට ගොඩක් ළඟ නිසා වෙන්න ඇති,
මට ඔයාලගෙන් අමුතු බලයක් දැනෙනවා.
ඔයාලා ඇත්තටම
මර දූතයෝ වෙන්න ඇති.
අපි මෙහෙට ආවේ
ඔයාව බේරගන්න.
මොකක්?
ඔයා ලෑස්ති වෙලා හිටියේ සියදිවි නසාගන්නනේ.
ඒත් ඔයාට ජීවත් වෙන්න තියෙන්නේ තව එක දවසයි.
ඔයාට අවශ්‍ය දෙයක් තියෙනවා නම්,
ඔයාට කරන්න හරි දකින්න හරි ඕන දෙයක්,
අපිට පුළුවන් ඒ ඕන දෙයක් කරලා දෙන්න.
සති කීපයකට කලින්,
මට ආරංචි වුණා
මගේ අසල්වැසියෙක් තනියම මිය ගිහින් කියලා.
එයාගේ මිනිය කොච්චර දිරලා ගිහින්ද කියනවා නම් එතන ඉතුරු වෙලා තිබුණේ ඇටකටු විතරයිලු.
මට ඒක ආරංචි වුණාම,
මට හිතුණා.
මම හිතුවා
මටත් ඔය දේම වෙයි කියලා.
මැරෙන දවස කවදද කියලා නොදැන, බලාගෙන ඉන්න එක,
හරිම භයානකයි.
ඉතින්...
මම හෙව්වේ
මේ ලෝකෙන් නිශ්ශබ්දවම යන්න පුළුවන් විදිහක්.
ඔයාට ඕන නැද්ද ඔයාගේ අන්තිම දවස තේරුමක් ඇති විදිහට ගෙවන්න?
මම හිතන් හිටියේ
මගේ වැඩ ටික ඉවර කරලා මැරෙන්න.
ඒ නිසා මට ඕන අනිත් දවස් වගේම මේ දවසත් ගෙවලා දාන්න.
ඔයා කොහෙද යන්නේ?
මම යන්නේ පත්තර කොළ ටිකක් එකතු කරන්න.
ඉර බහින්න කලින් ඒ ටික බඩු එකතු කරන තැනට ගිහින් විකුණන්න ඕන.
ඔයා තනියම යන එක පාළු නිසා,
අපිත් ඔයා එක්ක එන්නම්
ඔයාගේ අන්තිම දවස වෙනුවෙන්.
සීයේ.
ඔයාට බැරිද මේ දවස ගෙදරට වෙලා හරි ලස්සන තැනකට ගිහින් හරි විවේකීව ගත කරන්න?
කමක් නෑ.
මේ මගේ අන්තිම දවස නිසා, මට ඕන හැමදේම විඳින්න.
මට හිතෙන්නේ
අද දවස එච්චර හොඳ නෑ වගේ.
තියෙන ඔක්කොම ටික කවුරු හරි අරන් ගිහින් වගේ.
මේකට තියෙන තරඟේ ගොඩක් වැඩි ඇති.
අර මුල්ලේ තව ටිකක් ඉතුරු වෙලා ඇති.
මොකක්? අයියෝ.
එයා ඇත්තටම හරිම කඩිසරයිනේ.
ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ, එයා ඕනවට වඩා උනන්දුයි.
එහෙමද?
පුදුම ප්‍රබෝධයක්නේ.
මොකක්? ඒයි, සීයේ!
සීයේ!
සීයේ, ඉන්න! සීයේ!
අනේ සීයේ!
මම කියන්නේ...
ඇයි මෙච්චර තරුණ කෙනෙක්...
එයාට කාර් එකකුත් තියෙනවා.
දැන් කාලේ ගොඩක් මිනිස්සු ව්‍යායාමයක් විදිහට මේවා කරනවා
එයාලට ගෙදරට වෙලා ඉඳලා හිර වෙලා වගේ දැනෙන නිසා.
ව්‍යායාමයක් විදිහට?
ඒත් අපි වගේ වයසක අයට, ජීවත් වෙන්න කීයක් හරි හොයාගන්නේ මෙහෙමයි.
වයසට ගිය එක මගේ වැරැද්දනේ.
අන්න.
මෙතන ගොඩක් තියෙනවා.
අනිත් අය මේක නොදැක යන්න ඇති.
ඒත් ගඳ...
මේ කුණු නේද?
කුණු?
මේවා මට වටින දේවල්.
සමහරවිට අද මගේ අන්තිම දවස නිසා වෙන්න ඇති, ඒත් අද මට හරිම වාසනාවන්ත දවසක්.
ඒක තියන්න. අපි කරන්නම්.
එපා.
එපා. මට බෑ ඔයාගේ අත් ජරා වෙනවා බලන් ඉන්න.
මේකේ කිසි ජරාවක් නෑ.
මම දැකලා තියෙනවා මිනිස්සු මීට වඩා කොච්චර ජරා වැඩ කරනවද කියලා.
ඒ වුණාට…
හරි එහෙනම්, ගන්න ඕන මොනවද කියලා අපිට කියන්න. අපි ඔක්කොම ගන්නම්.
නෑ, කමක් නෑ.
බොහොම ස්තුතියි, මර දූත මහත්තුරු.
මම ඕක ගන්නම්.
ආ, සීයේ!
-අද බඩු ගොඩක් එකතු වෙලානේ. -ඔව් මහත්තයෝ.
-අද නම් හරිම වාසනාවන්ත දවසක් වගේ. -ඔව්, ඇත්තටම.
කවුද මේ අය?
මේ දරුවෝ මට උදව් කරන්න ආවා.
ආ... ඒකයි මෙච්චර බඩු ගොඩක් තියෙන්නේ!
ඔව්, මට හරිම සතුටුයි.
ආ, ඒක නෙවෙයි.
මං අහුවා සීය ළඟදීම මේ බඩු කඩේ වහන්න යනවයි කියලා.
ඔව්.
මට ඕන වුණේ පුළුවන් තරම් කාලයක් මේක කරගෙන යන්න,
ඒත් අර මැරයෝ මට තර්ජනය කරනවා.
මම තේරුම් ගන්නම්.
මමත් ළඟදීම මෙහෙන් යනවා.
වෙන කොහේ හරි යන්නද හදන්නේ?
මේ දවස්වල ඉඩම් හරි ගණන්නේ. ගැලපෙන තැනක් හොයාගන්න හරිම අමාරුයි.
ඒ ගැන කලබල වෙන්න එපා.
මම යන්නේ හොඳ තැනකට.
ඒක අහන්නත් සතුටුයි.
මට හැම තිස්සෙම දුකයි සීයට මීට වඩා දෙයක් දෙන්න බැරි එක ගැන.
පොඩ්ඩක් ඉන්න, මෙච්චරද? අපි ගොඩක් ගෙනාවනේ.
ආයේ බලන්න, ගාණ හරිද කියලා ෂුවර් ද?
මට ඇත්තටම සමා වෙන්න ඕන.
මොකටද හැම තිස්සෙම සමා වෙන්නේ?
මම දන්නවා ඔයාට පුළුවන් උපරිම දේ මට දෙනවා කියලා.
මට අද සල්ලි එපා.
මෙන්න, මම මේ ටික එකතු කරලා තිබුණේ.
මේක ලොකු ගාණක් නෙවෙයි,
ඒත් මේකෙන් දරුවන්ට කන්න රස දෙයක් අරන් දෙන්න.
සීයේ, මට එහෙම කරන්න බෑ.
මට සීයගේ සල්ලි ගන්න බෑ.
සීය මේව හම්බකරන්න කොච්චර මහන්සි වුණාද.
ඕක ගන්න.
වැඩිහිටියෙක් දෙයක් දුන්නම, "ස්තුතියි" කියලා ඒක භාරගන්න ඕන.
ගන්න. මම මේක ඔයාට දෙන්න හිටියේ ගොඩක් කල් ඉඳන්,
ඒත් මගේ අතේ සල්ලි ගැවසුණේ නෑ.
මම ළඟදීම දවසක සීයට හොඳ රෑ කෑමක් අරන් දෙන්නම්.
බොහොම ස්තුතියි...
හැමදේටම.
සීයටත් ස්තුතියි, හැමදේටම.
පරිස්සමෙන් ඉන්න සීයේ.
ඔයාලත් පරිස්සමෙන්.
මම කරන්නම්.
ගිහින් එන්නම්.
මේ මම දකින අන්තිම ඉර බැසීම නිසා වෙන්න ඇති,
අද මොකක්දෝ වෙනසක් දැනෙනවා.
නිකන් මගේ අතීතයේ වේදනාකාරී මතකයන් ඈතට ගලාගෙන යනවා වගේ.
යන්න අකමැතිද?
සමහර විට මේ අවසානය නිසා වෙන්න ඇති.
මම උත්සාහ කරනවා...
ඒත් මට මගේ ජීවිතේ දිහා ආපහු හැරිලා බලෙනවා.
මට පසුතැවෙනවා...
එදා මම ගත්ත තීරණය ගැන.
මගේ ජීවිතේ මේ තරම් අමාරු වෙයි කියලා මම දැනගෙන හිටියා නම්,
සමහර විට මම වෙන තීරණයක් ගන්න තිබුණා.
සීය කැමැත්තෙන්මද යුද්ධෙට බැඳුණේ?
ඔව්.
මමයි බැඳුණේ.
වර්ෂ 1950, කොරියානු යුද්ධය අතරතුර
සටන් පෙරමුණ
අම්මේ, මම ඉක්මනට එන්නම්.
ඔච්චර බඩු ලෑස්ති කරන්න ඕන නෑ.
මට සමා වෙන්න පුතේ, මට දෙන්න තියෙන්නේ මෙච්චරයි.
බඩගින්නේ ඉන්න එපා, හරිද?
මට සමා වෙන්න අම්මේ.
යාළුවෙක් එක්ක පොඩි රණ්ඩුවක්වත් කරගන්න බැරි ඔයා වගේ ළමයෙක්,
කොහොමද තුවක්කුවක් අරන් සටන් කරන්නේ?
යන්න එපා යොං-චුන්. අනේ...
මට වඩා බාල ළමයි රට බේරගන්න ඉදිරිපත් වෙද්දී,
මම කොහොමද නිකන් බලාගෙන ඉන්නේ?
එපා...
මම ඉක්මනට එන්නම්.
අනේ මගේ දෙයියනේ...
අම්මේ.
මට වඳින්න දෙන්න.
යොං-චුන්, මගේ රත්තරන් පුතේ.
පරිස්සමෙන් ඉන්න ඕන.
යුධ පිටිය මම හිතාගෙන හිටියට වඩා බොහොම දරුණු තැනක් වුණා.
මොකද මම කොහේ ගියත්, එතන තිබුණේ මරණයේ ගඳ විතරයි.
යොං-චුන්, යොං-චුන්!
යොං-චුන්, සිහිය එළවාගන්න! තමුසෙට මැරෙන්නද ඕන?
සමා වෙන්න සර්.
-මැරෙන්නේ නැතුව අද රෑ කෑම කමු. -හරි සර්.
මිනිස්සු මැස්සෝ වගේ මැරී වැටුණා,
ඒ නිසා මම කාටවත් ළං නොවී ඉන්න වගබලා ගත්තා.
මම මට ළං වෙන්න ඉඩ දීපු එකම කෙනා
දොං-චිල් විතරයි.
දොං-චිල්.
රසයිද?
ඔව් සර්, හරිම රසයි.
සර් කන්නේ නැද්ද?
උඹ බඩ පිරෙන්න කාපන්.
මම ගෙදර ගිහින් අම්මගෙ අතින් උයපු කෑම වේලක් කනවා.
මට අම්මව මතක් වෙනවා.
අපි ආයේ කවදා හරි එයාලව දකීවිද?
අනිවාර්යයෙන්ම. අපි පණ බේරගෙන අන්තිමේදි එයාලව දකින්න යනවා.
අපි අනිවාර්යයෙන්ම යනවා.
මම අම්මට කිව්වා මම හොඳට කාලා බීලා, උස ගිහිල්ලා ආපහු එනවා කියලා.
යකෝ, තොට ඔළුව කුඩු කරගන්නද ඕන?
සමා වෙන්න සර්.
හෙල්මට් එක හරියට දාගන්නවා.
-හරි සර්. -මේකයි මේකයි.
අම්මව දකින්න යනකොට මේවත් පරිස්සම් කරගෙන යන්න එපැයි.
නැද්ද?
එහෙමයි සර්.
කන්න.
හැමෝම අයින් වෙන්න!
දොං-චිල්.
දොං-චිල්!
දොං-චිල්. දොං-චිල්!
දොං-චිල්, නැගිටින්න.
නැගිටින්න, කිම් දොං-චිල්!
මෙඩික්!
නැගිටින්න දොං-චිල්.
මෙඩික්!
කෝ මේ මෙඩික්?
උදව් කරන්න.
දොං-චිල්.
දොං-චිල්. උඹ හොඳින් නේද?
මේ මම.
සැරයන් ලී යොං-චුන්.
මේ හැමදේම උඹ හින්දා.
ඇයි මාව බේරගත්තේ? ඇයි?
ඇයි මට නිකන්ම මැරෙන්න ඉඩ දුන්නේ නැත්තේ?
දොං-චිල්, සිහිය එළවාගන්න.
මේක උඹේ වැරැද්ද.
මේ වගේ ජීවත් වෙනවට වඩා මැරෙන එක සැපයි!
මගේ ඉස්සරහින් අයින් වෙයන්!
ආයේ කවදාවත් මගේ මූණට පේන්න එන්න එපා!
දොං-චිල් මම ගත්ත තීරණය ගැන මාත් එක්ක වෛර බැන්දා.
මම එයාව බේරගත්ත එක ගැන.
පොඩ්ඩක් ඉන්න!
අම්මේ…
ඒ මූසල යුද්ධය ඉවර වුණාට පස්සේ,
මම මගේ ගමට දුවගෙන ගියා.
ඒත් මගේ අම්මා එහෙ හිටියේ නෑ.
මම ඇයි යුද්ධෙට යන්න කැමති වුණේ?
බලන්නකෝ කොච්චර වෙලාවක් ගිහින්ද කියලා.
මම කියවලා වැඩිද මන්දා?
මට සමා වෙන්න.
නෑ, එහෙම නෑ.
කිසි ප්‍රශ්නයක් නෑ.
සීයට තව කියන්න දේවල් තියෙනවා නම් කියන්න.
ගොඩක් කාලෙකින්
මට මේ වගේ කෙනෙක් එක්ක කතා කරන්න හම්බුණේ නෑ.
ඒක හරිම ෂෝක්.
මම කැමතියි...
අන්තිම වතාවට බොන්න.
-එන්න, මම සීයට වත් කරන්නම්. -බොහොම ස්තුතියි.
මක්ගොලි එක්ක පජොන් තිබුණා නම් මරු, ඒත් අපිට ඒවා නෑනේ.
පොඩ්ඩක් ඉන්න, මම දැන්ම එන්නම්.
චෝයි ජුන්-වූන්ග්.
ඔයාට අමතක වුණාද?
ෆ්‍රයිඩ් චිකන් එක.
මේක මෙලෝ රහක් නෑ.
මේක කොච්චර කැත රහක්ද කියනවා නම් මට අඬෙනවා.
ෆ්‍රයිඩ් චිකන් එක...
ආ, ඒක නේන්නම්.
සීයට හොඳට උයන්න පුළුවන්.
-මේක හරිම රසයි. -කැමති තරමක් කන්න දරුවනේ.
ඔයාලත් එන්න මාත් එක්ක කන්න.
-හා. -බොහොම ස්තුතියි.
මම හිතාගෙන හිටියේ
මට තනියම මැරිලා යන්න වෙයි කියලා.
එහෙම වෙන්න නොදී මාත් එක්ක හිටියට ඔයාලට ස්තුතියි.
-සීය ඇයි බොන්නේ නැත්තේ? -ආ, ඔව් නේ.
මෙන්න සීයේ.
කිසි රැළි වැටීමක් නැති ඔයාලගේ මූණු දැක්කම
මට හිතෙනවා තරුණකම කොච්චර දෙයක්ද කියලා.
සීය තාමත් ලස්සනයි.
මමද?
ස්තුතියි.
ඒත් සීයේ,
යුද්ධෙන් පස්සේ සීය මොකද කළේ?
නාකි මනුස්සයෙක්ගේ කතාව අහන් ඉන්න එකේ කිසි විනෝදයක් නෑ.
ඒ වුණාට, යුද්ධෙන් පස්සේ සීය හිටියේ මගේ වයසේ හරියෙනේ.
මම දැනගන්න ආසයි සීය කොහොමද ජීවත් වුණේ කියලා.
මම ආපහු මේසයක් ළඟ ඉඳගෙන මගේ ඉගෙනීම් කටයුතු පටන් ගත්තා.
නෑ.
සාමාන්‍ය ජීවිතේට හුරු වෙන එක ලේසි වුණේ නෑ,
මොකද යුධ පිටියේ තිබුණු බිහිසුණු කෑගැසීම් තාමත් මට ඇහෙනවා වගේ.
ඒයි, ලී මහත්තයා. මොකද මේ?
ලී මහත්තයා, සිහියට එන්න. මොකක්ද ප්‍රශ්නේ?
-ලී මහත්තයා! -ඇයි මේ?
ඉතින් මට සිද්ධ වුණා දවසේ වේල යාන්තමින් පිරිමහගෙන ජීවත් වෙන්න.
මම හැමදේම කළා.
මට ලැබුණු ඕනම රස්සාවක් මම කළා.
තමුසේ මොකක්ද මේ කළේ?
තමුසේ දන්නවද මේක කීයක්ද කියලා?
මට සමා වෙන්න.
කැඩිච්ච ඒවා අරන් යනවා.
මම සත පහක් ගෙවන්නේ නෑ!
කවුද මේ මෝඩයව වැඩට ගත්තේ?
මට කායිකවවත් මානසිකවවත් හයියක් තිබුණේ නෑ,
ඉතින් මම කසාදයක් ගැන හිතුවෙවත් නෑ.
වයසට ගියාම මට බර වැඩ කරගන්න බැරි වුණා,
ඉතින් මම පාරවල් ගානේ වැටුණු පරණ කොළ එකතු කරන්න පටන් ගත්තා.
කොහොම වුණත්,
අද තමයි මම ඒක කරන අන්තිම දවස.
සීයේ, කොහෙද මේ යන්නේ?
නෑ.
නෑ, වාඩි වෙන්නකෝ. මම ඉක්මනට එන්නම්.
මම ඒක අහන්න තිබුණේ නෑ.
යුද්ධය මර දූතයන්ටත් අමාරු දෙයක්.
දහස් ගාණක් මිනිස්සුන්ව අරන් යන එක ලේසි නෑ.
ඒත් ඔයා හිටියේ කැඳවාගෙන යන කණ්ඩායමේ නෙවෙයිනේ.
යුද්ධයක් වගේ ලොකු විනාශයක් වෙලා ගොඩක් මිනිස්සු මැරෙනකොට,
අනිත් අංශවල ඉන්න මර දූතයෝ කැඳවාගෙන යන කණ්ඩායමට උදව් කරනවා.
ඒක හැමෝටම අමාරු වෙන්න ඇති.
මොකක්ද?
අන්න බලන්න!
මොකද මෙතන කරන්නේ?
මොනවද කල්පනා කර කර හිටියේ?
මට ඉරිසියා හිතුණා,
අර තරුණ ළමයව දැක්කම.
මාත් එයා වගේ මේ කාලේ ඉපදුණා නම්,
එහෙම වුණා නම්,
මට හිතුණා සමහරවිට,
මගේ ජීවිතේ මීට වඩා ටිකක් හරි හොඳ වෙන්න තිබුණා කියලා.
කිසිම දෙයක් කරගන්න බැරි වෙලා මම වයසට ගියා.
මගේ ජීවිතේ ගැන මට තියෙන්නේ දුකක් විතරයි.
මගේ ජීවිතේ කිසි තේරුමක් නෑ,
කිසි වටිනාකමකුත් නෑ.
සීයා සීයාගේ ජීවිතේට තේරුමක් නෑ කිව්වට,
මට සීයාට පෙන්නන්න දෙයක් තියෙනවා.
මොකක්ද?
මේ...
ඔයාට පුළුවන්...
මෙතන ඉඳන් මුළු සෝල් නගරයම බලාගන්න.
හරි වෙනස්...
මෙහෙම බැලුවම.
මම දැනගෙන හිටියේ නෑ...
ලෝකේ මේ තරම් වෙනස් වුණේ කොයි කාලේද කියලා.
හරිම ලස්සනයි.
සීයා එදා ගත්ත තීරණය නැත්නම්, මේ දේවල් අද මෙහෙම තියෙන්නේ නෑ.
සීයා හිටියේ නැත්නම්,
මිනිස්සු මේ ගෙවන අද දවස,
කවදාවත් උදා වෙන්නේ නෑ.
සීයා ගෙවපු ජීවිතේ කිසිම තේරුමක් නැති,
වටිනාකමක් නැති එකක් නෙවෙයි.
මේ දිහා හොඳට බලන්න.
මේ තියෙන්නේ සීයා රැකගත්ත රට.
මට නැති වුණු ජීවිතේ ගැන හිත හිතා... රට රැකගත්තා කියන ආඩම්බරේ
මගෙන් ඈත් වෙලා ගොඩක් කල්.
දරුවා කියපු දේට ගොඩක් ස්තූතියි.
මට ස්තූති කරන්න ඕනේ නෑ.
මම කිව්වේ ඇත්ත විතරයි.
සීයේ!
කෝ මේ සීයා!
ආ මෙතනනේ.
සීයේ, මම දොං-චිල්ව හොයාගත්තා!
මොකක්?
දොං-චිල්. දොං-චිල්ව!
මම නිකමට වගේ සීයාගේ ෆොටෝ එකක් ඉන්ටර්නෙට් එකට දැම්මා.
ගොඩක් අය උදව් කළා, ඒක හැමතැනම යැව්වා.
මට දැන් දොං-චිල් මහත්තයාගේ මුණුපුරාගෙන් පණිවිඩයක් ආවා.
එයා බූසාන්වල හොඳින් ඉන්නවාලු. මේ බලන්න.
කොහොමද?
මේ වගේ දෙයක් වුණේ කොහොමද?
හොඳ ජීවිතයක් ගත කළාට ස්තූතියි දොං-චිල්.
එයා කියනවා සීයා හින්දා තමයි එයා කවදාවත් වැටුණේ නැත්තේ කියලා.
අයියෝ.
මේ ඔක්කොම උඹ නිසා.
ඇයි මාව බේරගත්තේ? ඇයි?
ඇයි මට මැරෙන්න ඉඩ ඇරියේ නැත්තේ?
උඹට ගෙදර යන්න ඕනේ කිව්වනේ!
උඹ ලොකු වෙලා ඉන්න හැටි අම්මට පෙන්නන්න ඕනේ කිව්වනේ!
අපි මොකටද යුද්ධ කළේ?
උඹ හිතන්නේ උඹේ අම්මට මොනවද දකින්න ඕනේ කියලා?
උඹේ මිනිය නෙවෙයි!
පණ පිටින් ඉන්න උඹව!
උදව් කරන්න.
මම එහෙම කිව්වද?
මේ හාට් එක ළඟ තියෙන අංකේ පේනවද?
මේ සීයා උදව් කරපු මිනිස්සු ගාණ.
මිනිස්සු කොහොමද...
ඒ එයාලා සීයාට ගරු කරන විදිහ.
ජීවිතේ පරදුවට තියලා රට වෙනුවෙන් සටන් කළාට.
මම මේවා කළේ ලොකු දෙයක් බලාපොරොත්තුවෙන් නෙවෙයි.
මම කළ දේ කවුරුහරි අගය කරනවා නම් මට එච්චරයි ඕනේ.
ඒකයි මම මේ විකාර ඇඳුම ඇඳගෙන හිටියේ.
-මොකක්ද? -ඔයාගෙන් වැඩක් ගන්න පුළුවන් කියලා දැනගත්තම පුදුම හිතුණා.
එහෙනම් ඉතින් හොඳ වචනයක් කියලා මාව අගය කරන්නකෝ.
එළියේ හීතලයි. සීයව ඇතුළට එක්කන් යන්න.
-එතකොට මැඩම්? -මට යන්න තැනක් තියෙනවා.
ඇතුළට යමු සීයේ.
හා.
-යමු සීයේ. -හා.
පරිස්සමෙන්.
ලී යං-චුන් මහත්තයව එක්කන් යන්නේ කවුද?
මම මොකටද ඒක කියන්නේ?
මම කැමතියි ඔයා...
එයාව එක්කන් යනවා නම්.
ඔයාට කැඳවාගෙන යන කණ්ඩායමේ වැඩත් කරන්න ඕනෙද?
ඔයාට පුළුවන් වැඩේ විතරක් කරලා හිටියොත් නරකද?
බැරි වැඩ කරන්න දඟලන්නේ නැතුව.
මම මේ උදව්ව කරන්න කියලයි අහන්නේ.
ලී යං-චුන් මහත්තයව එක්කන් යනකොට,
එයාට ලැබෙන්න ඕනේ ගෞරවය එයාට දෙන්න.
ලී යං-චුන් මහත්තයාගේ අන්තිම මොහොත සැනසිල්ලේ ඉන්න දෙන්න.
එයා දුකෙන් මැරෙනවා බලන් ඉන්න මට බෑ.
ඔයාලා මේක කතා වෙලාද කළේ?
-මොකක්ද? -පාර්ක් මහත්තයත් දැන් මෙහෙට ආවා.
මේ ලෝකේ කිසිම දෙයක් එක වගේ නෑ,
ඒත් කට්ටිය එකම දේ දිහා බලලා එකම විදිහට හිතනවා නම්,
ඒක මාර දෙයක්නේ.
හැබැයි මරණය ඉස්සරහා කවුරුත් විශේෂ නෑ. විශේෂ වෙන්නත් බෑ.
අඩුම ගානේ එයාගේ අන්තිම ගමන පාලුවෙන් යන්න දෙන්න එපා.
ඔයා ගොඩක් දේවල් බලාපොරොත්තු වෙනවා.
මට ඕනේ එයාට ලැබෙන්න ඕනේ මූලික ගෞරවය විතරයි.
මිනිස්සුන්ගේ ජීවිත ගැන තීරණ ගන්න එක මර දූතයන්ගේ වැඩක් නෙවෙයි.
-මැඩම්. -ඇති ඔය.
මම තව ඉවසන්නේ නෑ.
ලී යං-චුන් මහත්තයාගේ ජීවිතේ ගැන සාධාරණව තීරණයක් ගනියි.
ඒ නිසා යන්න.
සාධාරණව?
අපිට කරන්න පුළුවන් දෙයක් නොකර ඉන්නවා වගේ ඇහෙන්නේ ඇයි මට?
තමුසෙලාට කිව්වේ මේක හිස් කරන්න කියලා, තව මිනිස්සු ගේන්න නෙවෙයි.
ඇඟේ අමාරුවක්ද තියෙන්නේ?
අනේ කරදර නොකර යන්නකෝ.
ආයෙත් ගුටි කන්නද ඕනේ?
සීයේ ඇතුළට යන්න.
නිකන් සද්ද දාන්නේ නැතුව කතා කරලා විසඳගමු.
මේ කවුද මේ?
මම බැහැ කිව්වොත් මොනවා කරන්නද?
-මොනවා කරන්නද? -එපා, නවතින්න.
මෙයාලට මෙහෙම කරන්න එපා.
අයියෝ!
-සීයට අමාරුද? -නෑ, මට අවුලක් නෑ.
ඒ නාකියා මං දිහා රවලා බලපු විදිහට, මට හිතුණේ මිනිහට ආයෙත් තරුණ කාලේ මතක් වෙලා කියලා.
මම බය වුණා.
තමුසේ...
ආ මේ ඔයාලද?
අපේ අලුත් එකාට ගැහුවේ ඔයාලා නේද.
මොකක්ද මේ ඔක්කොම?
මාර කරදරයක්නේ.
ඇතුළට යන්න.
-මම ඉක්මනට එන්නම්. -හරි මැඩම්.
යමු සීයේ ඇතුළට.
ඔයාද මුණුපුරා?
සීයගෙම ජාතියේ මුණුපුරෙක්නේ.
මේ ළමයා.
වයස කීයද?
මට 420යි...
මොකක්? 20යි?
කන් ඇහෙන්නැද්ද?
මට අවුරුදු හාරසිය විස්සයි!
සීයේ, ඔයාට හොඳද?
ඔව්, මට අවුලක් නෑ.
ඒක නෙවෙයි, අර දරුවට මොකද වුණේ?
අපි එයාව තනියම දාලා ආවානේ.
බය වෙන්න එපා.
එයා හොඳින් ඉන්නවා.
සීයේ!
ශික්!
මොකක්ද...
තමුසෙලා වගේ එවුන් මැද්දට පැනලා,
එයාගේ වටිනා කාලය නාස්ති කරන්න එපා.
පැත්තකට වෙලා ඉන්නවා.
අනතුරක්
සීයේ.
කතා කරන්න එපා, හුස්ම ගන්න බලන්න.
අපි ඉස්පිරිතාලෙට යමු සීයේ.
නෑ, මම ඉස්සෙල්ලා 119ට කතා කරන්නම්.
චොයි මහත්තයා, ඕකෙන් වැඩක් නෑ. නවත්තන්න.
ඒත් බෙහෙත් ගත්තොත් සීයා බේරෙයිනේ.
-චොයි මහත්තයා. -අපිට නිකන් ඉන්න බෑනේ.
නෑ.
මිනිස්සුන්ගේ ආයුෂ වෙනස් කරන්න බෑ.
ඒක කලින්ම තීරණය වෙලා ඉවරයි.
සීයේ.
කමක් නෑ.
මට කමක් නෑ.
අපි...
මුණගැහුණු වෙලාවේ ඉඳන්ම...
ඒක දැනගෙන හිටියා.
කොහෙද මේ යන්නේ?
මට බලන් ඉන්න බෑ.
එයා දුක් විඳිනවා මම නිකන් බලන් ඉන්නද කියන්නේ?
ලී යං-චුන් මහත්තයාගේ කාලේ ඉවරයි.
මම දන්නවා.
මම දන්නවා...
මම දන්නවා, ඒත්...
මට කරන්න දෙයක් නෑනේ.
හරි.
එහෙනම් ඔයා මෙතන ඉන්න.
ඒත්...
ඔයා මේ තීරණය ගැන පස්සේ පසුතැවෙන එකක් නැද්ද?
හිත හදාගෙන ඇතුළට එන්න.
පරක්කු වෙන්න එපා.
කැඳවාගෙන යන කණ්ඩායම.
ඔයා මොකද මේ කරන්නේ?
පාරෙන් අයින් වෙන්න.
අනේ, එයාට තව පොඩි වෙලාවක් දෙන්න පුළුවන්ද?
අනේ කරුණාකරලා.
අයින් වෙන්න.
අනේ සර්.
ඔයාට තවත් කරන්න දෙයක් නෑ.
එයාගේ අන්තිම මොහොත දිහා බලාගන්නවත්
බැරි නම් ඔයා මොනවා කරන්නද?
සූදානම් වෙලා ඉන්න.
ඔයා කවුද?
මට මතකයි අන්තිමට මම ඔයාව පිටිපස්සෙන් දැක්ක හැටි.
ඒක හරිම දිග රෑවක්.
අපි අද රෑ බේරුණොත්!
අපි ආයෙත් ගෙදර යමු.
හැමෝම,
ඉදිරියට!
රට වෙනුවෙන් ඔයා පෙන්නපු ධෛර්යයට මගේ ගෞරවය පුද කරන්න මට ඕනේ.
ඒ නිසා, ඔයාගේ අන්තිම මොහොතේ අපි හැමෝම ඔයා ළඟින් ඉන්නම්.
ස්තූතියි.
ඔයා වෙනස් වෙලා.
මම දන්න රියොන්ට
මිනිස්සු මැරෙන දිහා බලන් ඉන්න එක හරි අමාරුයි.
ඒකයි ඔයාට අපරාධකාරයන්ව විතරක් අරන් යන්න ඕන වුණේ.
මට දැන් ඒක ටිකක් හුරුයි,
ඒත් තාමත් මට ඒක අමාරුයි.
කාටවත් ඒක ලේසි නෑ.
ඒත් ඒකනේ මරණ දූතයෙක්ගේ රස්සාව.
අන්තිම වෙනකම්ම බලාගෙන ඉන්න එක.
ආරක්ෂක කණ්ඩායම.
ඒත් ඇයි එගොල්ලො මෙච්චර කට්ටියක් මෙතන?
මේක විශේෂ අවස්ථාවක්.
අධ්‍යක්ෂකතුමා මේකට අවසර දෙන්න ඇති.
ඔව්, මමත් කවදාවත් මේ වගේ දෙයක් දැකලා නෑ.
මට සමාවෙන්න.
අපි පස්සේ කතා කරමු. එයාට කොහොමද?
එයාට වේදනාව දරාගන්න බැරුව සිහිය නැති වුණා.
එයා හුස්ම ගන්නේ බොහොම අමාරුවෙන්.
තව වැඩි වෙලාවක් යන්නේ නෑ.
එයාලා ගෙවපු ජීවිතය එයාලගේ මූණේ මැවිලා පේනවා.
එයාගේ මූණ හරිම සාමකාමී පාටයි.
එයා හොඳ ජීවිතයක් ගත කරලා තියෙනවා.
මිනිස්සු ජීවිතේ හැම මොහොතකම තීරණ වලට මුහුණ දෙනවා.
ඒ එක එක තීරණ ඔක්කොම එකතු වෙලා තමයි එයාලගේ ජීවිතේ හැදෙන්නේ.
මට සමාවෙන්න අම්මේ.
ඔයා තරුණ කාලේ ගත්ත තීරණය ගොඩක් උතුම් එකක්.
ඔයාට ගොඩක් දේවල් නැති වුණා.
හැමෝම, ඉදිරියට!
ඒත් ඔයා ජීවිත ගොඩක් බේරගත්තා
අද මේ තියෙන ලෝකේ හැදුවේ ඔයා.
ජීවිත ගොඩක් ආරක්ෂා කළාට ඔයාට ස්තූතියි.
මට සමාවෙන්න.
මට දැන් කරන්න පුළුවන් දේකට තියෙන්නේ
ඔයාට සැනසිල්ලේ යන්න උදව් කරන එක විතරයි.
ලී යන්ග්-චුන්.
ඔයාගේ ආත්මයට
ආශිර්වාදයක් ලැබෙයි
ඔයාගේ ජීවිතේ වටිනාකමටත් වඩා.
ඔයා ගොඩක් දුක් වින්දා.
ඔයාගේ කැපකිරීමට ස්තූතියි.
මට හිතාගන්න බෑ
මම වෙනුවෙන්ම මෙච්චර කට්ටියක් ඇවිත් කියලා...
මොකද ඔයා හිටියේ නැත්නම්,
ජුමාද්‍යුන් එකත් අද නෑ.
මට පොඩි වෙලාවක් දෙනවද?
මම එදා ගත්ත තීරණය ගැන පසුතැවෙමින් තමයි ජීවත් වුණේ
ගොඩක් කාලයක් තිස්සේ.
ඒත් රට වෙනුවෙන් සටන් කරපු එක
තමයි මම ගත්ත උතුම්ම තීරණය,
ඒකේ වටිනාකමක් තිබුණා.
මට ආපහු ඒ කාලෙට යන්න පුළුවන් වුණා නම්,
මම ආයෙත් මගේ යුනිෆෝම් එක අඳිනවා.
ගොඩක් ස්තූතියි
මගේ අවසන් ගමනට මාත් එක්ක හිටියාට.
මම කිව්වනේ.
ඒක මගේ රාජකාරිය, නෑ.
ඒක අපේ රාජකාරිය.
හැමදේටම ස්තූතියි.
ඇයි මේ අඬන්නේ?
මම මේ හොඳ තැනකට යද්දි ඇයි ඔයාලා අඬන්නේ?
සර්...
ස්තූතියි.
සැරයන් ලී යන්ග්-චුන්.
ස්තූතියි.
සියලුම මරණ දූතයන්.
අපේ රට ආරක්ෂා කරපු වීරයා වෙනුවෙන්,
නිහඬතාවයක් ආරක්ෂා කරමු.
අම්මේ.
අනේ දෙවියනේ.
කෝ පෙන්නන්නකෝ.
මගේ යන්ග්-චුන්. ඔයාට කොහොමද?
ඔයාට අසනීපයක් නෑ නේද?
අම්මේ. ඔව්.
මට සමාවෙන්න.
මම ආවා පරක්කු වැඩි.
නෑ, ඔයා දැන් ආවනේ. ඒ ඇති.
ඔයා හොඳින් ජීවත් වුණා.
අම්මේ.
ඇයි.
අම්මේ.
යමු පුතේ කන්න.
මම රස්නෙට කෑම හැදුවා. යමු ඇතුළට.
ඔයා තාම අවුලෙන්ද ඉන්නේ?
ඔව්.
එයා ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලේ ගොඩක් දුක් වින්දා.
මැරෙනකම්ම එයාට ලැබෙන්න ඕන ගෞරවය ලැබුණේ නෑ.
ඒක ගැන මතක් වෙද්දි හරිම දුකයි.
මැඩම්ට තිබුණනේ එයාට උදව් කරන්න?
මම මැදිහත් වෙන්නේ ජීවිතය සහ මරණයට
සහ අපරාධ සහ දඬුවම් වලට විතරයි.
මිනිස්සුන්ගේ ලෝකෙට නෙවෙයි.
ඒක මහා බියගුලු වැඩක්. ඒක අසාධාරණයි.
මේ ලෝකේ හොඳට මහන්සි වෙලා වැඩ කරන මිනිස්සුන්ව ගණන් ගන්නේ නෑ.
ඇයි ඔයා නිකන් බලන් ඉන්නේ? ඔයාට බලය තියෙනවනේ!
මම...
මම සාධාරණ කෙනෙක් නෙවෙයි, මට එහෙම වෙන්නත් බෑ.
මට කරන්න පුළුවන් එකම දේ
පව් කරපු අයට සුදුසු දඬුවම දෙන එක විතරයි.
ඒ නිසා මට ඔයාලගේ ටීම් එක ගැන ලොකු බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා.
වේදනාවෙන් ඉන්න අයව බේරගන්න පුළුවන් මරණ දූතයෝ ඔයාලා විතරයි.
මම උදව්වක් වෙනවද කියලවත් මට ෂුවර් නෑ.
මුලදි මම හිතුවේ මම කොහොම හරි අල්ලගෙන හිටියොත්,
මට ආපහු මගේ ඇඟට යන්න පුළුවන් වෙයි කියලා.
ඒත්...
දැන් අමාරුවේ වැටිලා ඉන්න මිනිස්සු දැක්කම...
ඒක නිකන් උමගක් වගේ
ඉවරයක් නැති.
මට ගැලවෙන්න බෑ!
මේකේ කෙළවරක් පේන්න නෑ.
මම නිකන් කුණු ගොඩක් වගේ.
ඇයි මට විතරක් බැරි?
අනේ, මාව අතහරින්න!
මට තේරුණේ නෑ මේ රස්සාව මෙච්චර අමාරුයි කියලා.
මට හිතෙන්නේ
මේ වැඩේ හරි අමාරුයි, දරාගන්න ගොඩක් දේවල් තියෙනවා.
ඔව්.
හිත් වෙනස් කරන එක ලේසි නෑ
මැරෙන්න හිතාගෙන ඉන්න මිනිස්සුන්ගේ.
ඒත් ඔයාලා අඩුපාඩු හදාගෙන එකට එකතු වෙලා වැඩ කළොත්...
එහෙනම් මටත් මේක දෙන්නකෝ.
අර කූ මැඩම්ටයි ලිම් සර්ටයි තියෙන එක.
ඇයි මට ඒක දෙන්න බැරි?
බෑ. ඇයි?
මැරිලා එන්නකෝ. එතකොට මම හිතලා බලන්නම්.
ඒත්...
ඔයා දන්නවනේ මම බාගෙට මැරිලා ඉන්නේ කියලා
දොන්ග්ජක් පාලම උඩදි.
එපිලොග්
නෑ. මේ ෆොටෝ එක බලන්න මට කවුරුත් නෑනේ.
නෑ, මට මේක තියාගන්න ඕන හින්දා.
අපි මෙච්චර දුර ආවනේ, අනේ?
ඒත්...
නෑ නෑ, "ඒත්" බෑ. යමු ඇතුළට.
ආයුබෝවන්!
සර්, පොඩ්ඩක් කෙලින් වාඩි වෙමුද.
ඉන්න.
පොඩ්ඩක් මෙතනින්.
අන්න හරි. හිනා වෙන්න සර්.
ඔව්, ඔහොම ඉන්න. හොඳයි.
මේ ඉන්නේ රට වෙනුවෙන් සේවය කරපු කෙනෙක්.
ෂා, නියමයිනේ. මම ලස්සනට අරන් දෙන්නම්!
ස්තූතියි.
ඇස් ලොකුවට ඇරගන්න.
ලස්සනට හිනා වෙන්න. අපි දැන් ෆොටෝ එක ගමු.
එකයි, දෙකයි, තුනයි.
දෙන්නෙක් එක්ක රිස්ක් කේස් එකක් හොයන එක කරන්න බැරි වැඩක්.
ඔයා දැක්කනේ.
ජුමාද්‍යුන් එකේ තත්ත්වේ කොච්චර බරපතලද කියලා.
සමහරුන්ට හදිසි අවස්ථා කියන්නේ චාන්ස් එකක්ලුනේ.
නිලධාරියෙක් වගේ යන්න අමාරු නම්, අපිට පාට් ටයිම් කරන කෙනෙක් වගේ යන්න බැරිද?
මම අප්‍රේල් මාසේ ඉපදුණ අය ගැන බලන්නම්.
ජොන්ග් බෝ-රාම්. කන එක නවත්තන්න.
කිම් යොන්ග්-ජුන්.
සොරි.
ෂින් යේ-නා.
ලී දොන්ග්-ජා.
රැකියා කරන අම්මලාට මේ වැඩ හරියන්නේ නැත්තේ ඒකයි.
මේ හතර දෙනා තමයි.
සිස්ටම් එක හදන්න කලින් අපිට එයාලව හොයාගන්න පුළුවන් වෙයිද?
අපිට හොයාගන්නම වෙනවා.
මොකක් හරි වෙනවා නම්, ඒක වෙන්නේ අද.
💜💜සිංහල පරිවර්තනය : සුලෝචනා ජයකොඩි💜💜