💜💜සිංහල පරිවර්තනය : සුලෝචනා ජයකොඩි💜💜
සර්, ඇයි මේ පැත්තේ?
මට කෙනෙක් ගැන විස්තර ටිකක් බලන්න ඕනේ.
ඩිරෙක්ටර් මැඩම්ගෙන් අවසර ගත්තද?
වෙන මර දූතයෙක්ගේ පොතක් බලන්නත් අවසර ඕනේද?
ඔව්, මොකද ජුමාද්‍යුං වලත් පෞද්ගලිකත්ව නීති ඒ වගේම තදයිනේ.
මගේම පොත පොඩ්ඩක් බලන්න පුළුවන්ද?
පොඩ්ඩක් ඉන්න.
මේක පුදුමයිනේ.
ඔයාගේ ගිය ආත්මේ ගැන විස්තර බලන්න පුළුවන්,
ඒත් ඊට කලින් ආත්මේ විස්තර ලොක් කරලා.
ලොක් කරලා?
මේ වගේ දේවල් සාමාන්‍යයෙන් වෙන්නේ නෑ,
මේක බලන්න පුළුවන් එකම කෙනා
ඩිරෙක්ටර් විතරයි.
-ඇයි ඒ? -මොකද ඩිරෙක්ටර්මයි ඒක ලොක් කරලා තියෙන්නේ.
එහෙනම් මම ගිහින් එන්නම්.
පොඩ්ඩක් ඉන්න.
මම ඇරුණම තව මර දූතයෝ ඉන්නවද පෙර ආත්මයන් ලොක් කරපු?
චුට්ටක් ඉන්න.
තව එක්කෙනෙක් ඉන්නවා.
කූ රියෝන්.
එස්කෝට් ටීම් එකේ සේවක ජොන් බෝ-යුන්
මම ටීම් එකට අලුතෙන් එකතු වුණේ. මගේ නම ජොන් බෝ-යුන්, සර්.
කාලෙකින් නේද දැක්කේ.
ඔයා අන්තිමේදී ජුමාද්‍යුං සේවකයෙක් වුණාද?
සර්ට මාව මතකද?
මට ඔයාව අඳුරගන්න බැරි වෙන්නයි ගියේ. ඔයාගේ පෙනුම වෙනස් වෙලානේ.
මම හිතුවේ සර්ට මාව මතක නැතිවෙයි කියලා, මොකද මම මැරුණේ පොඩි කාලෙදිමනේ.
ඔයා විතරක් නෙවෙයි.
මම එක්කන් ගිය හැමෝවම මට මතකයි.
පුහුණු මධ්‍යස්ථානයෙන් මට කිව්වා ආත්ම වලට අපහසුයි කියලා
පොඩි ළමයෙක් එයාලව එක්කන් යද්දි.
මට කිව්වා වැඩිහිටියෙක් විදිහට ඉන්න කියලා.
සර් හිතනවද මගේ කොණ්ඩ පාට ගැන එයාලට අපහසුවක් වෙයි කියලා?
වැඩේ හරියට කරනවා නම් ඕක ප්‍රශ්නයක් නෑ.
අද දවසද
එයා මැරෙන දවස?
ඔව්, අද තමයි දවස.
මේ වගේ අමාරු ජීවිතයක් අන්තිමේදී ඔයාව දකින එක
එයාලට සැනසිල්ලේ යන්න උදව්වක් වෙයි,
ඒ නිසා එයාලව පරිස්සමින් එක්කන් යන්න.
සර්ගේ කාරුණිකත්වයට ස්තූතියි,
මිස්ටර් පාර්ක්.
මම...
මට කියන්න ඕන වුණා
සර් තමයි මම මේ ලෝකෙ වැඩිපුරම ගරු කරන කෙනා කියලා.
13 වන කොටස
-ඔයාලා යූ බොක්-හීව හම්බවෙන්නද යන්නේ? -ඔව්.
එයා ගොඩක් කල් ඉඳන් අපේ ලිස්ට් එකේ හිටියා,
ඒත් ළඟදි ඉඳන් එයාගේ අවදානම වැඩි වෙලා.
බලන් යද්දි RM ටීම් එකටයි එස්කෝට් ටීම් එකටයි එකට වැඩ කරන්න නියම වෙලා වගේ.
මේ කේස් එක වෙනුවෙන්,
ඔයාලට සිද්ධ වෙනවා එස්කෝට් ටීම් එකේ අලුත් මර දූතයා එක්ක වැඩ කරන්න.
එස්කෝට් ටීම් එකේ?
අපි ඇයි එහෙම කරන්නේ?
මේක ලී යන්ග්-චුන් මහත්මයාගේ කේස් එක වගේමයි කියලා හිතාගන්නකෝ.
ඔයාලගේ ටීම් එක සියදිවි නසාගන්න එක වළක්වන්න ඕනේ,
ඒ අතරේ එස්කෝට් ටීම් එකේ අලුත් කෙනා මැරුණ ආත්මය අරගෙන යයි.
අලුත් මර දූතයා එක්කන් යන්න ඉන්න ආත්මය,
චෝයි ජුන්-වූන්ගේ පෙර ආත්මයට සම්බන්ධ කෙනෙක්.
-මොකක්? -එයා තාම ඒ ගැන දන්නේ නෑ.
හරි. අන්න එයා එනවා.
ආයුබෝවන් මැඩම්.
මේ ඉන්නේ කූ රියෝන් නේද.
-ඔයා මාව දන්නවද? -අපොයි ඔව්!
ඔයානේ ජුමාද්‍යුං වල ඉන්න ප්‍රසිද්ධම මර දූතයා.
අලුත් අය අතරත් ඔයා ගැන හරි ප්‍රසිද්ධයි.
කුප්‍රසිද්ධයි කිව්වොත් හරි.
කොහොම හරි,
-මට තේරෙනවා. -හරි.
හැමෝටම ආයුබෝවන් කියන්න.
මේ ඉන්නේ එස්කෝට් ටීම් එකේ අලුත් මර දූතයා. එයා අපිත් එක්ක වැඩ කරනවා.
අම්මෝ. ආධුනිකයෙක්ද?
මාත් ඉස්සර ඔය වගේනේ හිටියේ නේද?
හඳුනාගැනීම සතුටක්.
හරි. ජොන් මහත්මිය නේද?
ජුමාද්‍යුං වල වැඩ කරන එක ටිකක් අමාරුයි,
ඒත් බයවෙන්න එපා. සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න.
ගෙදර වගේ හිතාගන්නකෝ.
හරි. ස්තූතියි.
RM ටීම් එකේ ඉන්නේ හරිම හොඳ අයනේ.
අමාරු කාලේ ඉක්මනටම අමතක වෙනවා වගේ.
-අපි වැඩ පටන්ගමු. -හරි මැඩම්!
යූ බොක්-හී.
වයස අවුරුදු 91යි.
පුතෙක් සහ දුවෙක් ඉන්නවා, සැමියා නැති වෙලා.
ලොකු ප්‍රශ්නයක් නැති හොඳ පවුලක්.
මුනුපුරු මිිනිබිරියෝ එක්කත් හොඳින් ඉන්නවා.
එහෙනම් ඇයි...
මේ කේස් එකේදී ඔයා කාත් එක්කද යන්නේ?
ලී ජොන්ග්-මුන් මහත්මියට ඕන වෙලා තියෙනවා යූ බොක්-හීව බලන්න
එයා මැරෙන්න කලින්.
ඒ දෙන්නා කොහොම අඳුරනවා ඇද්ද දන්නේ නෑ.
සාමයේ ප්‍රතිමාව
කන්ද
යූ බොක්-හී මහත්මිය?
බයවෙන්න එපා.
අපේ ටීම් එක මේ පිළිමය සුද්ද කරනවා.
ගොඩක් අය මේක දිහා නොබලා යනවා, ඒත් ඇයි ඔබතුමිය...
මගේ පොඩි කාලේ යාළුවෙක් හිටියා
මම ගොඩක් කල් ඉඳන් හොයන.
මම
යුන්-යීව පිස්සුවෙන් වගේ හෙව්වා, පරක්කු වෙලා නෑ කියලා හිතාගෙන.
ඒත් එයා...
යුන්-යි...
මම ළඟදි තමයි දැනගත්තේ එයාව ජපාන හමුදාවට බලෙන් අරන් ගියා කියලා.
ඔබතුමිය කොහොමද ඒ ගැන දැනගත්තේ?
මගේ මුනුපුරා විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉතිහාසය ඉගෙන ගන්නවා,
එයා ජපාන යටත් විජිත කාලය ගැන ගොඩක් උනන්දුයි.
දවසක් මම එයා ප්‍රින්ට් කරපු ෆොටෝ වගයක් දැක්කා
ජපාන හමුදාවට බලෙන් අරන් ගිය තරුණ කාන්තාවන්ගේ.
ඒ ෆොටෝ වල හිටපු පුංචි කෙල්ලෝ අතර
මගේ යාළුවත් හිටියා.
මට එයාව එක පාරටම අඳුරගන්න පුළුවන් වුණා.
මොකද එයා දාගෙන හිටියේ මම එයාට දීපු ස්කාෆ් එක.
මට කවදාවත් හිතුණේ නෑ යුන්-යි...
එහෙම තැනකට බලෙන් අරන් යන්න ඇති කියලා.
ඉතින් මම මේ සාමයේ ප්‍රතිමාව දකින හැම වාරයක් ගානේම,
මට මගේ යුන්-යීව මතක් වෙනවා,
එතකොට මගේ පපුව පිච්චෙනවා වගේ දැනෙනවා.
ඉතින් වහිනකොට,
මම එයාට කුඩයක් අල්ලනවා එයා වැස්සට තෙමෙයි කියලා හිතලා.
තෙමෙන්න එපා.
කවුරුහරි නපුරු විදිහට මේක විනාශ කරන්න හැදුවම,
මම ඒක පිහදානවා.
මම මෙච්චර කල් ජීවත් වුණේ එහෙමයි.
මම වැරදි නැත්නම්,
ඔයාලා දෙන්නා පරලොව ඉඳන් ආපු මර දූතයෝ නේද.
ඔව්.
ඔබතුමිය කොහොමද දැනගත්තේ?
වයසට යද්දි මගේ ඉව දියුණු වෙලා වෙන්න ඇති,
මොකද අනිත් අයට නොපෙනෙන දේවල් මට පේනවා.
අනික ඔයාලගෙන් එන අමුතු බලය ගැන කියන්න දෙයක් නෑනේ.
කොහොම වුණත්, අපි ආවේ ඔබතුමියව එක්කන් යන්න නෙවෙයි.
-ඇයි ඒ? -අපේ රාජකාරිය තමයි මිනිස්සුන්ට උදව් කරන එක
ලැබිලා තියෙන ආයු කාලය විඳින්න.
ඔබතුමිය සියදිවි නසාගන්න ලෑස්ති වෙලානේ හිටියේ,
ඉතින් ඉතුරු වෙලා තියෙන වැඩ ටික ඉවර කරන්න හැදුවේ.
ඔයා කොහොමද ඒක දැනගත්තේ?
ඒ...
ඔබතුමියට යුන්-යි ගැන දුක හිතුණ නිසාද?
යුන්-යි...
යුන්-යි ජීාතුන් අතරද?
-එහෙම නැත්නම්... -එයා මැරිලා ගොඩක් කල්.
මේ පැත්ත බැලුවොත්,
මේ කාන්තාව දිහා.
ලී ජොන්ග්-මුන් මහත්මියව හඳුන්වා දෙන්න මට අවසර.
මම ජීවත් වුණේ
කිසිම අඩුවක් නැති හොඳ ජීවිතයක්, ඒ නිසා මට කිසිම පසුතැවීමක් තිබුණේ නෑ.
ඒත් මම දැනගත්තා යුන්-යීව ඒ නරකාදියට යැව්වේ මම කියලා.
මට එයාව දකින්නවත් අයිතියක් නෑ.
මොකද මම එයාටයි යුන්-යිටයි ලොකු වරදක් කළා.
ඔබතුමියට පස්සේ මේ ගැන මීට වඩා පසුතැවෙන්න වෙයි.
මොකද කාලය කවුරු වෙනුවෙන්වත් බලන් ඉන්නේ නෑ.
ලී ජොන්ග්-මුන් මහත්මියට ජීවත් වෙන්න තියෙන්නේ තව ටික කාලයයි.
එයා ලොකු අධිෂ්ඨානයකින් ජීවිතේ අල්ලන් ඉන්නවා
මොකද එයාට ඕනේ ඔබතුමියව හම්බවෙන්න, යුන්-යීව මතක තියෙන කෙනෙක්ව.
තීරණයක් ගන්න කලින් එයාව හම්බවෙලා හිටියොත් නරකද?
ඇත්තටම, මේක නම් මහ බලු වැඩක්.
කොච්චර පිස්සුද මේ වගේ දෙයක් කරන්න?
මේක කරලා තියෙන්නේ කොරියන් කෙනෙක් නෙවෙයි නම් හොඳයි.
එහෙම වුණොත් ඒක හරියට පිටිපස්සෙන් පිහියෙන් ඇන්නා වගේනේ.
ඔයාට සීතලද?
ජැකට් එක ගලවපු එක වැරදියි.
ඒක...
එයාට සීතලයි වගේ පෙනුණා.
ඒක නෙවෙයි, ජොන් මහත්මිය කොහොමද එස්කෝට් ටීම් එකට බැඳුණේ?
මිස්ටර් පාර්ක් ටිකක් සැරයි නේද?
මම මිස්ටර් පාර්ක්ව මුලින්ම දැක්කේ ජපාන යටත් විජිත කාලයේදී.
ඒ කාලේ හැමතැනම තිබුණේ අඳුර විතරයි.
අපිව අමානුෂික විදිහට පාගලා දැම්මා අපේ රට දුර්වල නිසා.
ඒත් පරලොව පවා රටවල් අනුව බෙදිලාද තියෙන්නේ?
ඔව්, ඒක හරි.
ඒ කාලේ ජුමාද්‍යුං වලටත් ලේසි වුණේ නෑ.
"අනේ, මට ජීවත් වෙන්න දෙන්න."
"මට ජීවත් වෙන්න දෙන්න, ප්ලීස්."
උඹ හරි.
මුන්ට ඔච්චරටම ජීවත් වෙන්න ඕන නම්,
ජපාන අධිරාජ්‍යයේ ඉපදෙන්න තිබුණනේ!
ඒක ඇත්ත. මෝඩ ජෝසෙන්ජින්ලා.
මට මගේ අම්මයි නංගියි දකින්න ඕනේ.
අනේ, මට ආපහු මගේ රටට යන්න දෙන්න.
-අනේ-- -කට වහපන්!
උඹලා මේ මොකද කරන්නේ?
ඌ තාම පොඩි ළමයෙක්.
ඇයි අපි ජපාන පරලොවට යන්න ඕනේ?
කට වහපන්!
රටක් නැති උන්ට මොන මව් රටක්ද මොන පරලොවක්ද?
මේ ජෝසෙන්ජින්ලාගේ තියෙන උද්දච්චකම.
කැත කතා.
තොපි වගේ ජරා ජපන් බල්ලෝ!
උඹ නිකම්ම ජෝසෙන්ජින් කෙනෙක්, පණුවෙක්!
උඹ කොහොමද අධිරාජ්‍යයේ මර දූතයාට අපහාස කරන්නේ!
උඹට ඕන මැරිලත් විඳවන්නද, ආ?
ඇයි අපි උඹලගේ පස්සෙන් එන්න ඕනේ,
මැරුණට පස්සෙත්?
හරි එහෙනම්.
උඹේ කැමැත්ත ඒක නම්, එහෙම කරමු.
උඹලා ඔක්කොම මම කපලා දානවා!
නවතපන්!
කවුද ඒ?
ඉඳපන්!
ඒ මැරුණ ආත්මයක් නෙවෙයි.
මොකක්ද කියන්නේ?
මම, ජෝසන් පරලොව ආරක්ෂක කළමනාකරණ අංශයේ
ප්‍රධාන මර දූතයා,
පාර්ක් ජුන්-ගිල්.
මට අනවශ්‍ය රණ්ඩුවක් ඕන නෑ, ඒ නිසා එයාලව අපිට භාර දෙන්න.
විකාර කියවන්න එපා! උඹලගේ රට ඉවරයි!
උඹලගේ නායකයාට කියපන්.
ජෝසන්වල ආත්ම අරන් යන්නේ ජෝසන් මර දූතයෝ,
මේ වගේ දේවල් ආයෙත් ඉවසන්නේ නෑ කියලා.
අයින් වෙයන් යන්න.
ජෝසන් ආත්මයනි, මගේ පස්සෙන් එන්න.
-දෙවියනේ! -ස්තූතියි.
-යමු. -ඉක්මන් කරන්න!
එතුමා තමයි මම මේ ලෝකෙ වැඩිපුරම ගරු කරන කෙනා.
එතුමා නිසා තමයි මම මර දූතයෙක් වුණේ.
එහෙමද.
එතුමා වගේ කෙනෙක් ඇයි RM ටීම් එකට මෙච්චර වෛර කරන්නේ.
මම දන්නේ නෑ.
එතුමාට ඒකට හේතුවක් ඇති.
මේ පැත්තෙන්.
ජෝසන් ගණිකාව
ඔබ...
ඔබතුමිය යුන්-යීගේ පොඩි කාලේ යාළුවා නේද?
බොහොම ස්තූතියි.
මගේ නම ලී ජොන්ග්-මුන්.
මම ඔබතුමිය එනකල් බලන් හිටියේ.
මට මතකයි යුන්-යි මට කිව්වා,
එයාට ගමේ ලඟම යාළුවෙක් හිටියා කියලා.
යුන්-යීව ඒ තැනට යැව්වේ මම.
ඔබතුමිය?
ඔව්.
ගොඩක් කාලයක් ගත වෙලා තිබුණත්,
හරිම ටික දෙනයි මාව හොයන් එන්නේ
ඔබතුමියගේ ඇස්වල තියෙනවා වගේ බැල්මක් එක්ක.
මට හිතෙනවා ඒ පිටිපස්සේ කතාවක් ඇති කියලා.
ඒකෙන් මේ දේ වෙනස් වෙන්නේ නෑ,
මම එයාට වරදක් කළා කියන එක.
මම දෙන ඕනම හේතුවක් නිදහසට කාරණයක් විතරයි.
නෑ.
සමහර අය ඉන්නවා නිදහසට කාරණා කියන්නෙවත් නැති
මොකද එයාලා බයයි එයාලා කරපු වැරදි එළියට එයි කියලා.
කමක් නෑ.
මට කියන්න.
අපි බලමුද?
-මෙන්න! -මේක ඔයාගේ එක වගේම වෙයිද දන්නේ නෑ.
යුන්-යි මට සහෝදරියක් වගේ යාළුවෙක් වුණා.
යුන්-යි සහ මම අතර පරතරය අවුරුද්දයි
අපි පොඩි කාලේ ඉඳන්ම එකටමයි හැදුණේ.
මගේ පවුල සල්ලි තියෙන පවුලක්, ඉතින් මම ඉස්කෝලේ ගිහින් එන හැම වෙලාවෙම,
එයා මගෙන් අහනවා අද මොනවද ඉගෙන ගත්තේ කියලා.
අපි අතරින් යුන්-යි විතරයි
ජපන් භාෂාව දැනගෙන හිටිය.
එයා ඒකට ඔයාට ස්තූති කරන්න ඕන.
ඒක හරිම දුෂ්කර කාලයක් වුනාට,
යුන්-ඉයි මමයි මුකුත් නොදැන සතුටින් හිටියා.
මට තාම හොඳටම මතකයි
අපි එදා හිනාවෙලා කතා කර කර හිටපු හැටි.
හොඳයි. මෙන්න මෙහෙම.
ඔන්න ඔහොම. හරි.
ඊටපස්සේ...
ඔයා කරන්න ඕන මේ විදියට.
යුන්-ඉ!
තාත්තේ!
බොක්-හීත් ඇවිල්ලානේ. කොහොමද.
කොහොමද බොක්-හී.
මම අල ගෙනාවා. මම තම්බන්නම්.
ෂා නියමයිනේ!
හරි.
හරිම රස පාටයි! කටට කෙල උනනවා!
රස්නෙයි! හරිම රස්නෙයි!
පිච්චෙනවා!
කාලා බලන්න යුන්-ඉ.
හා. මෙන්න.
කොහොමද? රසයිද? ඔව්.
එච්චරටම රසද? බොක්-හී ඔයත් කාලා බලන්න.
ඒත්...
ඒ සතුටු දවස් තිබුණේ ටික කාලයයි.
යුන්-ඉගේ තාත්තාට අසනීප වුණා.
එයාට රස්සාව කරගන්න බැරි වුණා.
ඊටපස්සේ මම පත්තරේ දැන්වීමක් දැක්කා.
මම හිතුවා ඒක යුන්-ඉට උදව්වක් වෙයි කියලා.
ජපානේ ෆැක්ටරියක රස්සාවක් දෙනවලු. ඇත්තද?
නවාතැන් දීලා හොඳට ගෙවනවලු.
මම කිනොසිතා මහත්තයගෙන් ඒ ගැන ඇහුවා.
එයා කිව්වෙත් ඒක හොඳ තැනක් කියලා. ඇත්තටමද?
ස්තූතියි බොක්-හී.
ඒක සුළු දෙයක්නේ.
මේ තියෙන්නේ, "නවාතැන් දෙනවා, හොඳට ගෙවනවා" කියලා.
මම මෝඩයෙක් වගේ යුන්-ඉට ඒ ගැන කිව්වා
පොඩි සැකයක්වත් හිතන්නේ නැතුව.
කෝ දෙන්න මම ගන්නම්.
මොකක්ද?
හොඳට උණුසුමට ඇඳගන්න.
ඒත් මේක ඔයාගේ ආසම එකනේ.
ඔයා මේක අඳිනවට මම ආසයි.
බඩගිනි වුණාම,
මම දීපු සල්ලි වලින් හොඳ කෑම මොනවහරි අරන් කන්න.
බය වෙන්න එපා. මම පොරොන්දු වෙනවා ගොඩක් සල්ලි හම්බ කරන් එන්නම් කියලා.
මට ඔයාව මතක් වෙයි.
මටත් එහෙමයි.
පරිස්සමින් ඉන්න, හොඳද?
කාලය ගෙවිලා ගියා
රට නිදහස් වුණා,
තවත් යුද්ධයක් ආවා.
ඒ ඔක්කොම පහු කරගෙන ඇවිත්, මම දැන් මෙතන ඉන්නවා.
මම වාසනාවන්ත හින්දා හොඳ ජීවිතයක් ගත කළා.
මට නිකමට හිතුණා
යුන්-ඉත් කොහේ හරි හොඳින් ජීවත් වෙනවා ඇති කියලා.
මට මේක දරාගන්න බෑ, කතා කරගන්නත් බැහැ.
මම මුකුත්ම දැනගෙන හිටියේ නෑ
එයාලා මාව බලෙන්ම ඇදගෙන ගියා.
එයාලගේ ආසාවල් පිරිමහගන්න මගේ ඇඳුම් ඉරලා දාලා
එයාලට ඕන දේවල් කළා, මට ඒක දරාගන්න බැරි වුණා...
එච්චර නරක දෙයක් වුණා කියලා මට විශ්වාස කරන්නත් බෑ.
මමත් ජීවත් වුණේ ඒ කාලේ. මම කවදාවත් ඔහොම දෙයක් අහලා නෑ.
ආච්චි.
ඇයි?
මේ දේවල් ඇත්තටම වුණා.
මොකක්ද?
ඇත්තටම...
බලෙන් තියාගෙන හිටපු එක ගැහැණු කෙනෙක්,
ලෝකෙටම ඇත්ත කියන්න ඉදිරිපත් වුණාම,
මම ඒක විශ්වාස කළේ නෑ.
ඒත් දවසක්,
මගේ මුනුපුරා එයාගේ නිබන්ධනයට හොයපු තොරතුරු මම දැක්කා,
එතකොට එක ෆොටෝ එකක,
මම යුන්-ඉව දැක්කා.
ඔයා ජපාන හමුදාවේ "සැනසිලි කාන්තාවන්" ගැන දන්නවද
එදා ඉඳලා,
මම ඒ වගේ දුක් විඳපු අනිත් අය ගැන හොයන්න ගත්තා.
අනේ දෙවියනේ.
ඇත්ත දැනගත්තම,
මම වරදකාරී හැඟීම නිසා හුස්ම ගන්න බැරි තරම් පීඩා වින්දා.
යුන්-ඉට ඒ වගේ අමානුෂික දේකට මූණ දෙන්න වුණේ,
අන්තිමේදී එයාගේ ජීවිතේ නැති වුණේ,
මේ සේරම මම හින්දා.
ඔයාව දකින්නවත් මට අයිතියක් නෑ කියලා දැන දැනමයි මම ආවේ.
මට යුන්-ඉ ගැන අහන්න ඕන වුණ නිසා.
යුන්-ඉ...
හරිම සතුටින් හිටපු ළමයෙක්.
එයා කවදාවත් බලාපොරොත්තු අත ඇරියේ නෑ.
හරිම ලස්සනයි.
එයා හැම තිස්සෙම හිනා වෙලා හිටියේ
අපි ජීවිතේ අතාරින්නේ නැතුව හිටියොත්, කවදාහරි වසන්තය එනවා කියලා එයා විශ්වාස කළා.
ඒක නරක තැනක් වෙන්න බෑ.
අවුරුදු තුනයි. මට වැඩ කරන්න තියෙන්නේ අවුරුදු තුනයි.
මට යන්න බෑ. මට බහින්න ඕන. මට ගෙදර යන්න ඕන!
මට තවත් බෑ. මට අම්මව බලන්න ඕන!
ස්තූතියි.
තව කවුරුහරි ඉන්නවද
ගෙදර යන්න ඕන?
මම...
ට්‍රක් එකේ හිටපු අනිත් අයටයි,
අපි මේ යන්නේ ෆැක්ටරියකට නෙවෙයි කියලා තේරුණා.
එපා!
යමන් ඉක්මනට!
නැගපන්!
ඒයි.
තමුසෙ.
මෙතන හිටපන්.
එයාලා අපේ ඇඳුම් මාරු කරවලා
දිග කොරිඩෝවකට එක්කන් ගියා
එතන තිබුණ කාමර වලට අපිව එක එක්කෙනා දැම්මා.
මොකක්ද?
මොකක් හරි වුණාද?
ඒක අමුතුයි.
මට තාම ඔසප් වුණේ නෑ.
අත උඩට කරගන්න.
මේ වෙලාවෙත් අධිරාජ්‍යයා වෙනුවෙන් අපේ සොල්දාදුවෝ මැරෙනවා.
කොරියන් කාරයොන්ට බෙහෙත් කරන්න මම බැඳිලා නෑ.
හැමෝම එයා ගැන බයෙන් හිටියේ.
අයින් වෙයන්! ඒත්...
අපිට අපි ගැන බලාගන්න එකත් ලොකු ප්‍රශ්නයක් වුණා.
එයා ගැන බලනවා දැක්කොත් මට ගුටි කන්න වෙයි කියලා මම බය වුණා.
බය නිසා මට මුකුත් කරගන්න බැරි වුණා.
මොකද එයාලට,
අපි පාවිච්චි කරලා විසි කරන බඩු වගේ.
අපිට ලෙඩක් දුකක් නැති තාක් කල්,
අපි මැරෙනකම්ම සොල්දාදුවෝ එක්ක ඉන්න සිද්ධ වුණා.
මැරුණම කන්දෙන් පහළට විසි කරන නිකම්ම නිකම් බඩු ටිකක් වගේ තමයි අපි හිටියේ.
කාමරේට යන්න. අහු වුණොත් මොකද කරන්නේ?
එතකොට, කමක් නෑ.
එයා ගැන මුලින්ම බලාගන්න පටන් ගත්තේ යුන්-ඉ.
ඒයි, ඔතන මොකද කරන්නේ!
මොනවද කරන්නේ?
මැරෙන්නද ඕන? තමුසෙ මට බොරු කරන්නද හදන්නේ?
කට වහගෙන මෙතනට වෙලා ඉන්නවා!
මම හිතුවේ සර්ට කරදරයක් නොවී මමම ඒක කරන්නම් කියලා.
එයා මැරුණොත් මම බලාගන්නම්.
ඊට පස්සෙත් එයා ගුටි කෑවා,
එයා ගැන බලාගන්න ගිහින් අහුවෙන හැම පාරම,
ඒත් යුන්-ඉ කවදාවත් එයා ගැන බලන එක නතර කළේ නෑ.
තනියම කරලා ඔයාට මහන්සි ඇති. අපිත් උදව් කරන්නම්.
ඊටපස්සේ එක එක්කෙනා,
අනිත් අයත් උදව් කරන්න පටන් ගත්තා.
ළඟට එන්න එපා.
ඒයි.
දන්නවද තමුසෙට මේවා වෙන්නේ ඇයි කියලා?
මොකද තමුසෙ කොරියන් කාරයෙක්.
ජපාන සොල්දාදුවෝ එක්ක නිදාගන්න වෙනවා කියලා හීනෙන් දැක්කත්
මට ජීවත් වෙන්න තියෙන ආසාව නැති වෙලා ගියා.
මම තීරණය කළා මැරෙන්න.
ජොන්-මුන්.
ජොන්-මුන්!
ආපහු දෙන්න.
දෙන්න ඕක!
තමුසෙ කවුරු කියලද හිතාගෙන ඉන්නේ?
ඇයි මට මැරෙන්න දෙන්නේ නැත්තේ?
තමුසෙට පිස්සුද? කවුරු කියලද හිතන් ඉන්නේ?
මට තවත් ජීවත් වෙන්න ඕන නෑ.
ඒ පුංචි දේ මට හිතාගන්න බැරි තරම් ලොකු හයියක් වුණා.
මට මේක එපා වෙලා.
මම හිතුවේ මේ පාර මට මැරෙන්න පුළුවන් වෙයි කියලා.
මේ සේරම ඔයා හින්දා.
ඔයා හිටියේ නැත්නම්...
මට සමාවෙන්න ජොන්-මුන්.
එයා හැමතිස්සෙම අනිත් අය ගැන වද වෙන එකට මම කැමති වුණේ නෑ,
දිගටම එයාලව බලාගන්න හැදුවට,
එයාට එයා ගැනවත් බලාගන්න බැරිව තියෙද්දී.
එයා මට මැරෙන්න දුන්නේ නැති එකටත් මම කැමති වුණේ නෑ.
මැරෙන්න එපා.
තිරිසනෙක් වගේ ජීවත් වෙන්න වුණත්...
එහෙම වුණත්,
සීත කාලේ ඉවර වුණාම වසන්තය එනවා වගේ,
අපි කොහොමහරි ඉවසුවොත්...
කවදාහරි දවසක... ඔය වගේ බොරු බලාපොරොත්තු තියාගන්න එපා.
ඔයා හරි මම හරි ලෙඩ වුණොත්...
අපිට වෙඩි තියලා මරලා දායි.
අරි රන් අරි රන් අරාරියෝ
එයා හිනාවෙලා 'අරි රන්' සිංදු කියනවා මම දැක්කා. අරි රන් කන්ද පහු කරගෙන යනවා
සොල්දාදුවෙක් ගහලා අත කැඩුණට පස්සෙත්.
මට හිතුණේ එයාට පිස්සුද කියලා. මාව දාලා යන මගේ ආදරේ
ජොන්-මුන්.
දන්නවද මේ මොකක්ද කියලා?
ඉස්සෙල්ලා පෙන්නලා ඉන්නකෝ.
මේ තියෙන්නේ! මේ කුඩලු ඇට.
මගේ යාළුවා බොක්-හීව මට මතක් වුණා,
අපි ඉස්සර නියපොතු පාට කරපු හැටි.
ඔයා මේවා හිටවන්නද යන්නේ?
මට ආසයි, ඒත් අහු වුණොත් මට ආයිත් ගහයි නේද?
අනේ මන්දා, ඔයා නම් මෝඩයෙක්.
ගෙදර ගියාම ඔයාට ඇති වෙනකම් ඕවා හිටවන්න පුළුවන්.
මොකද මේ මූණ එල්ලගත්තේ?
ඕක පරිස්සම් කරගන්න.
ඒත්... හරි. යුන්-ඉගේ බලාපොරොත්තු මටත් දැනෙන්න ඇති.
අදට වඩා හොඳ හෙට දවසක් ගැන මමත් හිතන්න පටන් ගත්තා.
ඒයි.
ඔයත් ලස්සනයි.
මන්දා, මට මොකක් හරි අඩුවක් වගේ දැනෙනවා.
ඒකත් සෑහෙන දුරට හොඳයි.
මම හෙට ආයේ එනවා. මේක මදි.
සමහරවිට ඊළඟ පාර මම චිත්‍රයක් අඳින්නම්.
බැලින්නම් ඔයාට අඬන්නත් පුළුවන් නේ.
අඬන එක නවත්තලා ඔතනින් වාඩි වෙන්න.
ජොන්-මුන්.
එන්නකෝ.
මම දන්නවා, මොකද එයාලා මටත් එහෙම කරා.
ඔහොම තිබ්බොත් ඕක පැසවයි.
මම ඕක සුද්ද කරන්නම්.
ජොන්-මුන්...
අපි ඒ අමාරු කාලේ ඉවසුවා. ඒයි.
අපි එකිනෙකා මත යැපුනා,
හෙට දවස උදා වුණාම,
කවුරුහරි ඇවිත් අපිව බේරගනීවි කියලා හිතාගෙන.
ඒක ඇත්තද?
ඔව්. මට ඇහුණා.
ඔයත් ඒක දන්නවනේ.
ළඟදි ඉඳන් දේවල් ගොඩක් දරුණුයි කියලා.
සාක්ෂි නැති කරන්න සොල්දාදුවෝ අපි ඔක්කොම මරලා දාන්නයි යන්නේ.
ඒ නිසා අපි පැනලා යමු.
දැන්මම ගියේ නැත්තම් අපි ඇත්තටම මැරෙයි.
ඉක්මන් කරමු.
මේ පැත්තෙන්!
එයාලට පැනලා යන්න දෙන්න එපා!
හරි සර්. හරි සර්.
එයාලා මෙතන නෑ.
හොයාගන්නවා එයාලව!
ඒයි. ඒයි, මෙහෙට එන්න!
ජොන්-මුන්.
මම ගිහින් එයාලව පරක්කු කරන්නම්.
ඔයා ඉස්සර වෙලා යන්න, හරිද?
එපා යුන්-ඊ.
එපා, අපි එකට යමු.
බෑ.
අපි මෙහෙම ගියොත් අහුවෙනවා.
ජපන් භාෂාව පුළුවන් මට විතරයිනේ.
මම බොරුවට කියන්නම් මම අතරමං වුණා කියලා.
ඒ නිසා ඔයා ඉස්සර වෙලා යන්න.
යුන්-ඊ...
සමාවෙන්න.
ඒයි.
මෙතන ජොසොන් කෙල්ලෙක් ඉන්නවා.
මම අතරමං වුණා.
අනේ මාව මරන්න එපා.
එහෙමද?
ඒයි.
අපි...
මට...
මුකුත් කරගන්න බැරි වුණා.
ජොන්-මුන්, අපි යන්න ඕනේ.
ජීවත් වෙන්න තිබුණු ආසාව මොකක් වුණත්.
බය කියන්නේ මොකක් වුණත්.
දුවනවා ඇරෙන්න අපිට වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණේ නෑ.
මට නැගිටින්න උදව් කරනවද?
අනිවාර්යයෙන්ම.
ස්තූතියි.
සපත්තු ගැලවෙනකම්ම ගොඩක් දුර පයින් ගියාට පස්සේ,
මම ගෙදරට ආවා.
අම්මේ.
තාත්තේ.
ඒත් කවුරුත් හිටියේ නෑ.
මාව ඇදගෙන ගියේ කොහෙටද කියලා දැනගත්තම,
අම්මයි තාත්තයි ලෙඩ වෙලා නැති වෙලා තිබුණා.
ඒ කෙල්ලට මාර හයියක්නේ තියෙන්නේ!
ඒකිට පොඩ්ඩක්වත් ලැජ්ජාවක් නැද්ද? අප්පා.
කොහොමද එයා මෙතනට ඇවිත් මූණ පෙන්නන්නේ?
ඒකිගේ තියෙන ගට! මට නම් හිතාගන්නවත් බෑ.
ගමේ අය මං දිහා බලපු ඒ පිළිකුල් සහගත බැල්ම...
එයාලගේ වචන පිහියකටත් වඩා රිදෙනවා.
ජපන් සොල්දාදුවෝ පයින් ගහනවට වඩා ඒක රිදුණා.
මම ජීවිත කාලෙම තනියම ජීවත් වුණේ,
කවුරුහරි මගේ අතීතය ගැන දැනගනීවි කියලා බයෙන්.
මම ඒ මතකයන් හංගගෙන,
හැංගිලා ජීවත් වුණා.
එදා ඉඳන් ඔයා හිටියේ තනියම. ඔව්.
මට බොරු කර කර ජීවත් වෙන්න බෑ.
මම අවංකයි.
මම එහේ හිටියේ සැනසිලි කාන්තාවක් විදිහට.
මුලදී මම කල්පනා කළා, ඇයි එයා අපි ගැන ලෝකෙට කියන්නේ කියලා.
මම හිතුවා මට ආයෙත් රිදෙයි කියලා,
මිනිස්සු මං දිහා බලන විදිහෙන් සහ කතා කරන විදිහෙන්.
අපි ජපන් රජයෙන් ඉල්ලා සිටිනවා ඇත්ත පිළිගන්න කියලා,
වගේම නිල වශයෙන් සමාව ඉල්ලන්න කියලා!
සමාව ඉල්ලනු! සමාව ඉල්ලනු!
ඒත් එන්න එන්නම වැඩි පිරිසක් හිටියා,
මම වෙනුවෙන්, අපි වෙනුවෙන් කතා කරපු.
ඒ නිසා මම තීරණය කළා,
මගේ අතීතය ගැන ලැජ්ජා නොවී ඉන්න,
වගේම තවත් ඒක හංගගෙන ඉන්නේ නෑ කියලා.
මොකද මමයි වින්දිතයා. එතකොට...
ඊටපස්සේ මම පැනලා ආවා.
මට...
අපිට ඕනේ දේ,
ඒ තරම් අමාරු දෙයක් නෙවෙයි.
එයාලා කරපු අපරාධ පිළිගන්න එක,
ඒ වගේම ඒක ලෝකෙටම පැහැදිලි කරන එක.
ඒ වෙනුවෙන් නිල වශයෙන් සමාව ඉල්ලන එක.
ඒත් එයාලා තාම කියන්නේ මේ වගේ දේවල්,
"ඒක කණගාටුදායකයි. අපි අපේ ශෝකය ප්‍රකාශ කරනවා,"
අපිට කරපු ඒ හානිය වෙනුවෙන්.
එයාලා හැම තිස්සෙම ප්‍රශ්නය මග අරිනවා.
එයාලා සමාව ඉල්ලන්නේ ඔය වගේ දේවල් කියලා නම්,
ඒ "සමාව ඉල්ලීමේ" තේරුම මොකක්ද?
මම ජීවත් වෙලා ඉන්නකම්,
මම අන්තිම මොහොත වෙනකම්ම හඬ නගනවා...
ඇත්ත එළිදරව් කරන්න.
ඒක තමයි එකම දේ,
මට කරන්න පුළුවන්...
තමන්ගේ ජීවිත නැති වුණු ඒ ගැහැණු ළමයි වෙනුවෙන්,
හරියට යුන්-ඊ වගේ.
යූ මහත්මිය.
මම දන්න යුන්-ඊ නම්,
ඔයාව ආදරෙන් වැළඳගනීවි,
එයාට ආයේ කවදාහරි ඔයාව හම්බවුණොත්.
ඒ වගේම එයා කියාවි, ඒක ඔයාගේ වැරැද්දක් නෙවෙයි කියලා.
ඔව්.
ඒ නිසා...
තවත් ඔයාටම වධ දීගන්න එපා.
ජොන් මහත්මිය, ඔයා හොඳින්ද?
ඔයා බලන් ඉන්නේ හරිම කණගාටුවෙන් වගේ.
එයාට යන්න වෙලාව හරි.
මම බලාපොරොත්තු වුණේ එයාට අඩුම තරමේ සැනසිල්ලේ යන්න පුළුවන් වෙයි කියලා.
මට යූ මහත්මිය ගැනත් බයක් තියෙනවා.
මම දන්නේ නෑ කොහොමද එයාගේ හිත හදන්නේ කියලා.
එයාට පුළුවන් එයාගේ පාලුව මැකෙන්න එයාට ඕනේ කෙනාව හම්බවෙන්න.
ඒ කවුද?
ඔයාට බෑ.
මැරුණු අයට ජීවත් වෙන අයව හම්බවෙන්න දෙන එක... මම දන්නවා.
ඒක සමාගමේ නීති වලට විරුද්ධයි.
ඒත් ඒ එන්නේ මැරුණු කෙනෙක් නෙවෙයි නම්,
මරදූතයෙක් නම්?
කෙනෙක් ඇවිත් ඉන්නවා, ගොඩක් දුර ඉඳන් ඔයාව හම්බවෙන්න.
මොකක්?
මාව?
මේ තමයි අද රෑ ලී ජොන්-මුන් මහත්මියට මඟ පෙන්වන මරදූතයා.
එයා කියනවා එයාට මුලින්ම ඔයත් එක්ක කතා කරන්න ඕනේ කියලා, යූ මහත්මිය.
බොක්-හී.
ගොඩක් කාලෙකින්.
වෙන්න බෑ...
ඒ ඔයාද, යුන්-ඊ?
මේ මම තමයි.
යුන්-ඊ.
යුන්-ඊ, ඔයාගේ පස්සෙන්ම හැම තැනම ආපු.
ජොන් මහත්තයාගේ දුව.
කොහොමද ඔයා...
ඔයාගේ නායකයාට කියන්න.
ජොසොන්වල මරදූතයෝ අරන් යන්නේ ජොසොන්වල ආත්ම විතරයි,
මින් මතු මේ වගේ දේවල් ඉවසන්නේ නෑ කියලා.
මගේ පාරෙන් අයින් වෙන්න.
ජොසොන්වල ආත්මයන්, මාත් එක්ක එන්න.
අනේ දෙවියනේ! ස්තූතියි.
යමු. ඉක්මන් කරන්න!
සර්.
මොකද?
මම වගේ පොඩි කෙනෙක්ටත් මරදූතයෙක් වෙන්න පුළුවන්ද?
ඔයාට එහෙම කරන්න විශේෂ හේතුවක් තියෙනවද?
ඔයාට පුළුවන් ආයේ ඉපදිලා සතුටින් ජීවත් වෙන්න.
ඒත් මම ආයේ ඉපදුණොත් මට අර ගැහැණු ළමයිව අමතක වෙයිනේ, නේද?
මට එහෙම වෙන්න ඕනේ නෑ.
මට ඕනේ එයාලව හැමදාම මතක තියාගන්න,
වගේම එයාලගේ අන්තිම මොහොතේ එයාලට මඟ පෙන්වන්න.
ඔයා වගේ දක්ෂ කෙනෙක්ට,
කිසිම ප්‍රශ්නයක් නැතුව මරදූතයෙක් වෙන විභාග පාස් වෙන්න පුළුවන් වෙයි.
ඒත්...
ඔයාට ඔයා හිතනවට වඩා වැඩි කාලයක් බලන් ඉන්න වෙයි.
මට තේරෙනවා. කොච්චර කල් ගියත් මට බලන් ඉන්න පුළුවන්.
මම දැනන් හිටියා ඔයා මාව අඳුරගනීවි කියලා.
මට හිතාගන්නවත් බෑ මම ආයේ ඔයාව දකිනවා කියලා.
මට සමාවෙන්න. මට ගොඩක් සමාවෙන්න.
මට සමාවෙන්න යුන්.
මට ඇත්තටම සමාවෙන්න.
මම දන්නවා ඔයාට මට සමාව දෙන්න බෑ කියලා, ඒත්...
මම ඔයාට සමාව දෙන්නේ නෑ.
මොකද ඔයාට සමාව දෙන්න තරම් දෙයක් වෙලා නෑ.
ඔයා කිසිම වැරැද්දක් කළේ නෑ.
මට ඇත්තටම සතුටුයි ඔයා හොඳ ජීවිතයක් ගත කරන එක ගැන.
ඒ නිසා අනේ, දිගටම හොඳින් ජීවත් වෙන්න, මේ වෙනකම් ජීවත් වුණා වගේම.
යමු දැන් ජොන්-මුන්ව බලන්න.
චෝයි ජුන්-වූන්ග්.
ඔයත් ඇතුළට යන්න.
ඇතුළට ගියාම ඔයාට හේතුව තේරෙයි.
හරි.
ඔයා වෙන්න ඇති මම වෙනුවෙන් ආපු මරදූතයා.
ඔව්.
මම කොහොමද දැන් යන්නේ?
මම යුන්-ඊට පොරොන්දු වුණා,
වගේම මට කලින් නැති වුණු අනිත් ගැහැණු ළමයින්ටත්,
අර තිරිසන්නු සමාව ගන්න හැටි,
මගේම ඇස් දෙකෙන් බලාගන්නවා කියලා.
මම දැන් ගියොත්,
පරලොවදී එයාලට මූණ දෙන්න මට ලැජ්ජයි.
අනේ, මම ඔයාගෙන් බැගෑපත් වෙලා ඉල්ලනවා.
අනේ...
ඔයාට තවදුරටත් ඔය බර තනියම උස්සගෙන ඉන්න ඕනේ නෑ.
ඔයා උස්සගෙන හිටපු ඔය බර,
අපි ජීවත් වෙලා ඔයා වෙනුවට කරට ගන්නම්.
දැන් ඔයාව දැක්කම, ඔයා හරියටම එයා වගේමයි.
මොකක්?
කොච්චර කාලයක් ගත වුණත්, මට කවදාවත් ඒක අමතක කරන්න බෑ.
නවතින්න! අන්න අතන!
උන්ට පැනලා යන්න දෙන්න එපා!
මේක තවත් කරදරයක් කරගන්න එපා!
මම උඹව අල්ලගත්තා, අන්තිමේදී.
පොඩි එකී!
තොට කොහොමද එහෙම කරන්න පුළුවන් වුණේ!
මට සමාවෙන්න!
ජෝසෙන්ජින්.
කවුද ඒ?
මට සමාවෙන්න. අපි මීට කලින් එන්න තිබුණා.
යමු.
අපි ඔයාව ආරක්ෂිත තැනකට එක්කන් යන්නම්.
ස්තූතියි
අපිව බේරගත්තට.
අපේ රට වෙනුවෙන් සටන් කළාට ස්තූතියි.
මේ වගේ සොල්දාදුවන් කීප දෙනෙක් මැරුවා කියලා රටට නිදහස ලැබෙන්නේ නෑ.
ඒත් හැමදේම දරාගෙන නිර්භීතව හිටපු ඔයාලා වගේ අය නිසා තමයි...
අපි බලාපොරොත්තු අතාරින්නේ නැත්තේ.
ජොසොන් වෙසඟන
යමු.
එයා අපිව දැකලා ඇඬුවා
හරියට දැන් ඔයා අඬනවා වගේම.
මම දන්නේ නෑ නෝනා.
මට මතක නෑ.
ඒත් මම...
ඒ ගැන හයියෙන් කෑගහලා කියනවා.
අමතක නොකර මතක තියාගන්න.
ඒ නිසා ඔයාට තවදුරටත් ඒ වේදනාකාරී ජීවිතේ
අල්ලගෙන ඉන්න ඕන නෑ.
ඔයාට දැන් ඒක අතාරින්න පුළුවන්
ඒ වගේම සැනසීමෙන් ඉන්න නෝනා.
මේ යුන්-ඉ, නෝනා.
ඔයාට දකින්න ඕනෙ වෙලා හිටපු කෙනා.
මොකක්?
මොකක්ද ඔයා කියන්නේ මේ යුන්-ඉ කියලා?
ඉන්න...
අර ලේන්සුව.
ජොන්ග්-මුන්...
මොකක්?
ඔයාට මාව අඳුරගන්න බැරි වුණ එක සාධාරණයි.
ඒ කාලේ මගේ මූණ හැමතිස්සෙම ඉදිමිලයි තිබුණේ.
අනික මම මරණ දූතයෙක් වුණාට පස්සේ මට වැඩිහිටි පෙනුමක් ලැබුණා.
ජොන්ග්-මුන්.
ඔයාට මේක මතකද?
මේ කැළැල් මගේ ඇඟේ කොටපු දවස,
මම තනියම අඬ අඬ හිටියේ.
ඔයාටත් අඬන්න පුළුවන් නේ.
මම දන්නවා මොකද එයාලා මටත් ඒක කළා. ඔහොම තිබ්බොත් ඕක පැසවයි.
මම ඒක සුද්ද කරන්නම්.
ඔයා ඒක බින්දුවෙන් බින්දුව පිහදාන්න.
ඔව්. ඒක හරි.
ඒක හරි.
එහෙනම් මේ ඔයාමයි, යුන්-ඉ.
මේ ඔයාමයි, යුන්-ඉ.
මට සමාවෙන්න.
මම ඔයාව දාලා නොයන්නයි තිබුණේ...
ඔයා කොච්චර දුකක් විඳින්න ඇද්ද කියලා හිතුණාම, මට...
මම ඒ ගැන කවදාවත් පසුතැවුනේ නෑ, එක පාරක්වත්.
දිගටම සටන් කරන එක ගොඩක් අමාරු වෙන්න ඇති.
ගොඩක් අය උදව් කළා.
මම හිතනකොට මට ඒක අමාරු වුණේ නෑ... ඔයයි අනිත් ගෑනු ළමයිනුයි
මම දිහා බලාගෙන ඉන්නවා කියලා.
ඒ කාලෙත් දැන් වගේම,
අපි හැමදාම එකට හිටියා, නේද?
හරි.
අපි හැමදාම එකට හිටියා.
ජොන්ග්-මුන්.
චෝයි මහත්තයා කිව්වා වගේ,
ඔයාට තවදුරටත් තනියම ඒ බර උස්සගෙන ඉන්න ඕන නෑ.
ඔයාට ඒ හැමදේම අතාරින්න පුළුවන්.
ඔයාට දැන් සැනසීමෙන් ඉන්න පුළුවන්.
බොක්-හි, අඬන්න එපා.
ඔයාට තව ගොඩක් කල් තියෙනවා.
අපි ආයෙත් හම්බවුණාම හිනාවෙලා මුණගැහෙමු.
ජොන්ග්-මුන්.
දැන් යමු.
උණුසුම් වසන්තය අපිව පිළිගන්න තැනට.
ඔව්.
යූ බොක්-හි, වයස 91
ලී ජොන්ග්-මුන් මෙනවිය, ජපන් අධිරාජ්‍ය හමුදාව විසින් බලහත්කාරයෙන් "සැනසිලි කාන්තාවක්"
බවට පත් කළ, අභාවප්‍රාප්ත වෙයි
ඉතිරිව සිටින්නේ දිවි ගලවා ගත් 12 දෙනෙක් පමණයි
ඔයා කරපු හැමදේටම ස්තූතියි. දැන් සැනසීමෙන් සැතපෙන්න.
මම ප්‍රාර්ථනා කරනවා ඔයා ඒ වේදනාකාරී මතකයන් ඔක්කොම අමතක කරලා, ඉන්න තැනක සතුටින් ඉදීවි කියලා.
මෝඩ හැත්ත.
ඔය "සැනසිලි කාන්තාවෝ" ඔක්කොම ගියේ කැමැත්තෙන්.
මොන මගුලක්ද?
වයසක ගැහැණුන්ගේ වචන විතරක් විශ්වාස කරලා ඇත්තම සමාවක් ඉල්ලනවා කියන්නේ?
මූට නම් පිස්සු හැදීගෙන එනවා ඇති.
මොකක් හරි උත්සවයක් තිබ්බම මේ නාකි අයව ඉස්සරහට දාගන්නවා
එයාලා මැරුණම, ඒ මරණ පාවිච්චි කරලා අපිව පාලනය කරන්න හදනවා.
මේ රටට මොකද වෙලා තියෙන්නේ?
දේශපාලකයින්ට නම් මේක දුක හිතෙන දවසක් වෙන්න ඇති.
මොකද එයාලට පාවිච්චි කරන්න ඕන වෙලා තියෙන වෙලාවකම තමයි මෙයාලා එකින් එක්කෙනා මැරෙන්නේ.
කාලකණ්ණි මිනිස්සු.
ඔය මෝඩයින්ට මෙහෙට ආවම දඬුවම් ලැබෙයි.
මම පොරොන්දු වෙනවා මතක තියාගන්නම් කියලා.
මම පොරොන්දු වෙනවා.
සාමයේ ස්මාරකය අපි කවදාවත් අමතක නොකරමු
සමාප්තිය
මට සමාවෙන්න
ඒත් මම ස්තූතිවන්ත වෙනවා.
කවදාවත් අතහරින්නේ නැතුව
බලාපොරොත්තු නැති කරගන්නේ නැතුව ජීවත් වුණාට.
ඒත් ජීවතුන්ගේ ලෝකයේ තව කරන්න දේවල් ගොඩක් ඉතුරු වෙලා තියෙනවා.
ඔයා තාම එහෙ ඉන්න අය ගැන වද වෙනවද?
ඇත්ත හංගන්න ඕන අයට
ඕන වෙලා තියෙන්නේ ලෝකයාට මේක අමතක කරවන්න
සහ ඇත්ත විකෘති කරන්න.
ඒත් කමක් නෑ.
තව ගොඩක් මිනිස්සු මේක මතක තියාගෙන ඉන්න තාක් කල්,
අපි කවදාවත් පරාද වෙන්නේ නෑ.
ඔව්.
මොකද වෙන ඕනම දේකට වඩා ඇත්ත ශක්තිමත්.
හරි.
මම මරණ දූත ජොන් බෝ-යුන්ට විශේෂ නිවාඩුවක් දුන්නා.
ඇයි ඔයාලා ඔක්කොම එකතු වෙලා ගමට ගිහින් එන්නේ නැත්තේ?
ජොන්ග්-මුන්! ජොන්ග්-මුන්!
යුන්-ඉ!
දෙවියනේ! ඔයා!
මට ඔයාව මතක් වුණා!
මට පේන විදියට ඔයාලා හැමෝම මහත් වෙලා.
අනේ යන්න! ඇයි එහෙම කියන්නේ?
ඔයා හරි නරකයි!
නෑ, ඔයාලා හැමෝම ලස්සනයි.
ගොඩ කාලෙකින් දැක්කේ.
මාත් ගිහින් මහත් වෙන්නද?
යමු. යමු.
යමු!
පරිස්සමෙන්, පරිස්සමෙන්.
යමු!
ඒක හරිම ලස්සනයි.
ඔයා ඒක අතේ දාගන්නවද?
මොකක්ද මේ? මේක හරි කැතයිනේ.
කරදර වෙන්න එපා, මම ඒක ලස්සන කරන්නම්.
ඔයා හැමතිස්සෙම කියන්නේ ඕක තමයි.
මේක අමාරුයි.
හෙලවෙන්නේ නැතුව ඉන්න.
හරි. මම ලෙහන්නම්.
ඒයි, නිකන් ඉන්නකෝ.
හරි, මම උදව් කරන්නම්.
ටඩා! ඔයා ඒක මාර ලස්සනට කළා යුන්-ඉ.
නියමයි. මෙතන මොකද වුණේ?
මේක බලන්න. මගේ එක ඊට වඩා හොඳට ආවා.
ඒක ලස්සනයි. එහෙම නේද?
ඒත් අපිට තාම මේ අත ඉතුරුයිනේ.
මට පේනවා කූ නෝනා අමාරු කාලයක් ගත කරනවා කියලා,
ඒත් මම හිතන්නේ නෑ එයා කවදාවත් මට හේතුව කියයි කියලා.
මම දකිනවා ඔයා දැන් රියොන්ගේ වේදනාව දිහා බලන්න ලෑස්තියි කියලා.
ම්ලේච්ඡයෝ දේශසීමාව පැනලා ගම්මාන කොල්ල කනවා.
එයා ඔයාගේ උදව් ඉල්ලුවා.
ඔයා ජීවත් වෙන්න ඕන.
අපි පණපිටින් ඉන්නකම් අපිට ආපහු ගෙදර යන්න පුළුවන් වෙයි.
ඔයාට ආරංචි වුණාද? ප්‍රධාන නිලධාරියාගේ බිරිඳ ගැන?
එයාලා කියනවා එයාට ම්ලේච්ඡයෙක්ගේ ළමයෙක් ලැබෙන්න ඉන්නවා කියලා.
ඔයා හිතනවද ඔයාගේ ජීවිතේ
වටිනවා කියලා මේ පවුලේ ගෞරවයට වඩා?
ඔයා තීරණය කරන්න ඕන.
ගෞරවනීය විදියට මැරෙනවද නැත්නම් වෙන කෙනෙක්ගේ අතින් මැරෙනවද කියලා.
💜💜සිංහල පරිවර්තනය : සුලෝචනා ජයකොඩි💜💜